Mentionsy

Trójkę około 20-letnich chłopców, Gianni Guido, Angelo Izzo oraz Andrea Ghira, podstępnie uprowadzili, a następnie przetrzymywali przez 36 godzin dwójkę dziewczyn, 17-letnią Donatellę Colasanti i 19-letnią Rosarią Lopez.

Dwójkę ze sprawców, Angelo Izzo oraz Gianni Guido, błyskawicznie zdołano schwytać.

Dane trzeciego ze sprawców, Andrei Ghiry, również szybko ustalono, choć pozostawał on nieuchwytny również wtedy, kiedy sąd skazywał całą trójkę na dożywotnie pozbawienie wolności, zmniejszone potem w przypadku Gianni Guido do 30 lat.

Zacznę od opowiedzenia dalszych losów Andrei Ghiry, potem będzie o Gianni i Guido, a następnie większą część odcinka poświęcimy trzeciemu z trójki, Angelo Izzo, który to właśnie zasłużył sobie na miano tytułowego demona.

Niedługo później karabinierzy zatrzymują Angelo Izzo oraz Gianni Go Guido.

Wśród nich znana nam dwójka Angelo Izzo i Gianni Guido.

Gianni Guido trafia do San Gimignano, toskańskiego miasteczka słynącego z charakterystycznych wież budowanych tam w średniowieczu, ale posiadającego również na swoich przedmieściach zakład karny.

Jest styczeń 1981 roku i od kilku miesięcy Gianni Guido uzyskuje w więzieniu stanowisko przątającego, co daje mu pewną swobodę poruszania się po terenie zakładu.

I nagle Gianni Guido chwyta szklaną popielniczkę leżącą na jego biurku.

Tymi kluczami udaje się otworzyć bramę więzienia, następnie pokonać również drugą bramę elektryczną i w kilka minut Gianni Guido znajduje się poza budynkiem więzienia.

Wyrok bez wątpienia kontrowersyjny, zwłaszcza, że już samo to, że Gianni Guido po zaledwie paru latach odsiadki dostał funkcję osoby sprzątającej, był bardzo nietypowy.

Ucieczka Gianniego Guido była bardzo dobrze przygotowana również pod innymi względami.

A paszportem Andrei oraz jego aktem urodzenia Gianni Guido zapewnił sobie nową tożsamość w Argentynie, tam bowiem skierowały się jego kroki.

Ta symboliczna klamra, która miała domknąć jednak wymierzenie sprawiedliwości Gianni Muguido okazała się jednak tylko mrzonką.

Gianni Guido najpierw próbuje przekonać argentyńskie władze, że jest w istocie więźniem politycznym, prawicowym terrorystą.

Zanim zacznie działać skomplikowana machina ekstradycji, włoscy śledczy chcą jeszcze na miejscu w Argentynie przesłuchać Gianniego Guido.

To nieporozumienie biurokratyczne, być może przez kogoś wyreżyserowane, sprawia, że Gianni Guido nie zostaje przesłuchany, a w międzyczasie ucieka, ucieka ze szpitala, bowiem okazuje się, że jak najbardziej mógł chodzić, a nawet i biegać.

Daje Gianniemu Guido kolejne 9 lat życia na wolności.

W 1994 roku twierdzi, że rozmawiał z Gianni Guido przez telefon, kiedy ten był w Londynie.

I rzeczywiście 9 maja 1994 roku Gianni Guido dzwoni do Mauricio Maggio, aby złożyć mu urodzinowe życzenia.

Z rozmowy wynika, że Gianni Guido jest...

Trzy tygodnie później Gianni Guido zostaje namierzony i zatrzymany.

Tym razem ekstradycja dochodzi do skutku i Gianni Guido przez kolejne 15 lat odbywa swoją karę.

I tak rzeczywiście się stało, szczególnie, że Gianni Guido sam światu o sobie nie przypomniał, to znaczy nie popełnił już żadnego przestępstwa.

Również i Gianniego Guido Izzo obciąża oskarżeniami o inne przestępstwa, co ten krótko ucina mówiąc, że Izzo wszystko wymyśla, aby dostać się do grona Świadków Koronnych i liczyć na specjalne traktowanie.

Wśród bohaterów mamy Cowboya, Andrę Gira, Virgilio, to jest Gianni Guido, a także kostkę, taką ksywkę nadaje Gianluigiemu Esposito.

Na tyle, że kiedy zaczął zaklejać usta Antonelli i zobaczył, że Luca Palaya jest roztrzęsiony, nie wie co się dzieje, strach odbiera mu mowę, pierwsza myśl, która pojawiła się w głowie Izzo brzmiała, to nie jest Guido, to nie jest Gianni Guido, porównując Lucę Palayę do przyjaciela, z którym przeżył noc swojego życia.

Skazano go na 30 lat pozbawienia wolności, czyli przypominam na tyle samo, co Gianni Guido za zbrodnią w Circeo.

Również jego dawny kompan Gianni Guido mówi, że może wykluczyć, że Izzo popełnił jakieś inne poważne przestępstwa typu morderstwa czy zamachy terrorystyczne.