Mentionsy

Był sobie pewien książę, wdowiec, który miał córeczkę o imieniu Zezolla.

Zezolla była wychowywana przez guwernantkę, która również bardzo o nią dbała i była dla niej jak matka.

Co więcej, kiedy Zezolla o tym jej mówiła, to guwernantka, której diabeł podszeptywał do ucha,

I ponieważ Zezolla bardzo tego pragnęła, mówiła natychmiast, powiedz mi, ja zrobię to tylko mi każesz, abyś została moją mamą.

Zezolla ma więc pójść do swojej macochy, kazać jej zajrzeć do własnego kufra i kiedy kobieta będzie się tam pochylała, opuścić wieko tak, aby złamać macosze kark.

Po żałobie po śmierci macochy Zezolla zaczęła pracować nad ojcem, aby ten wziął sobie za żonę właściwą kobietę.

Któregoś razu, kiedy Zezolla siedziała przy oknie, wylądował na parapecie gołąbek wróżek z Sardynii i powiedział jej, że gdyby tylko kiedykolwiek czegoś potrzebowała, wystarczy, że się do niego zwróci.

Zezolla natomiast powiedziała, że nic nie chce, chce tylko, aby ojciec polecił ją gołąbkowi wróżek z Sardynii.

Ojciec pojechał na Sardynię, załatwił swój biznes, kupił rzeczy, które miał kupić córkom i chciał wrócić do domu, ponieważ zupełnie zapomniał, czego chciała Zezolla.

Zezolla posadziła sadzonkę w pięknej doniczce i doglądała jej używając wiaderka do podlewania, motykowała, a ściereczką wycierała listki

Zapomniano bal, siostry oraz macocha tam pojechały, Cenerentola Zezolla poprosiła drzewko o nowy strój, był on jeszcze piękniejszy, wyruszyła na bal i wiedziała, że kiedy będzie teraz uciekać, to sługa nie skusi się na złote monety, ponieważ już jest...

I kiedy Zezolla trzeciego wieczora przygotowała znowu wszystkie siostry, pomogła im upiąć włosy, zasznurować się w suknię i odesłała całą rodzinę na bal, sama przygotowała się na bal i...

Kopciuszek, Zezolla oraz król żyli długo i szczęśliwie, zapewne.

Zacznijmy od tego, że trochę przymykamy oko na to, że Zezolla zabiła swoją własną poprzednią macochę.

za bardzo istotna i nie myślimy o tym, jak Zezolla jest de facto morderczynią w tym momencie.

wątek tej macochy, co więcej nazywała w ogóle Zezollę Lukrecją, co też może się pojawiać w jakiejś jej wersji, ale Zezolla się pojawia również w tej pierwotnej włoskiej wersji, którą czytałam i w później włoskim streszczeniu też pojawia się Zezolla jako imię tej postaci.

Napędzaczem tych działań, osobą, która to wszystko popycha, te akcje, jest sama Zezolla.

Jest to taka bardzo dydaktyczna bajka i w tym momencie z tej trylogii odpowiada mi najbardziej jako bajka dla dzieci i też mam do niej największy sentyment, ale jak dowiedziałam się, że Zezolla zamordowała swoją macochę, to muszę powiedzieć, że spojrzałam się na nią przychylniej, bo to sprawia, że ta postać jest dla mnie ciekawsza.