Mentionsy

Na to wkroczył też biskup Canterbury z deklaracją, że przecież oczywiście głos ludu to głos Boga i jeśli naprawdę detronizacja króla i wejście na tron Edwarda III to jest wola ludu, no to niech lud potwierdzi.

Edward III będzie powszechnie uważany za bardzo dobrego króla, będzie bardzo długo rządził, na razie jest jednak dzieciakiem i de facto rozpoczynają się w sumie takie rządy Izabeli i jej ukochanego Rogera Mortimera.

Przez pozostałe osoby dramatu, no bo Izabela i Mortimer i też tak naprawdę w o wiele mniejszym stopniu, ale jednak król Edward III, te wszystkie osoby coś tam wiedziały i w przypadku Izabeli i Mortimera, no to też możemy spekulować kto co zlecił, kto współpracował, kto nie i no tak.

I to jest list, który został napisany do Edwarda III, czyli syna Edwarda i Izabeli, przez papieskiego notariusza, księdza Manuele Fieschi, tak się to czyta, na mniej więcej 10 lat po wydarzeniach z zamku w Berkeley.

Nikt się absolutnie nie kłóci z tym, że to jest faktycznie artefakt historyczny i prawdziwy list, który do Edwarda III dotarł i gdzieś tam był w jego dokumentach.

I w tym liście jest napisane mniej więcej tak, że tam dzień dobry panie królu Edwardzie III, kłaniam się, ukłony, całuję rączki.

No i trzeci powód, dla którego możemy wierzyć, że Edward przeżył, to jest to, że w tym samym okresie, czyli mniej więcej 10 lat po wydarzeniach w Berkeley, już zapewne po liście, to Edward III udał się na kontynent w sprawach dyplomatycznych i zatrzymał się w mieście, które nazywa się Koblencja.

I tam Edward III spotkał się osobiście z człowiekiem, który został zapisany tam w annałach i w księgach wydatków jako William Walijczyk.

Także tak, no to jest dziwne, a Edward III miał 12 lat, jak po raz ostatni widział swojego ojca, więc też wątpię, żeby jakiś podszywacz go nabrał.

Również dlatego, że wiemy, że Izabela była skonfundowana przez to wszystko, co się wydarzyło i na przykład wiemy, że ona specjalnie do siebie wezwała po jakimś czasie tą konkretną kobietę, która zabalsamowała te rzekome zwłoki Edwarda III, żeby ją przesłuchać i żeby ją wypytać o różne rzeczy.

Edward III oczywiście siedział na tronie,

I Edward III później też.

Ten pokój był po prostu okropnie, okropnie niepopularny wśród lordów, wśród ludu, do tego stopnia, że młody król Edward III otwarcie mówił, że on po prostu umywa ręce, on jest przeciwny temu.