Mentionsy

Wtem D'Éon zaskarbił sobie sympatię Ludwika Franciszka de Bourbon-Conti, czyli w skrócie księcia Conti.

I teraz musimy zrobić pewne polityczne interludium, żeby zrozumieć, kim był książę Conti i jakie zadania D'Éon później spotykała na swojej ścieżce.

I to był problem takiej natury korporacyjno-menedżerskiej i tym problemem był właśnie książę Conti.

Bo książę Conti był młody, światły, lud go uwielbiał, był bardzo wysoko postawiony i generalnie trzeba było mu znaleźć jakieś zajęcia.

Więc to był jeden problem z księciem Conti, a drugi był taki, że Ludwik XV miał w ogóle ambicje, jeśli chodzi o ekspansję.

No i jakby królem Polski miał zostać ten na przykład książę Conti,

No to byłoby super dla Ludwika, no bo po pierwsze książę Conti miałby co robić, nie kręciłby się gdzieś tam po Wersalu iść się nudząc, a ludzie robią straszne rzeczy jak się nudzą.

No a po drugie to Polska stałaby się w sumie taką małą satelitką Francji, no i w sumie wszyscy byliby zadowoleni, a Polska może nawet by się huliła ku temu pomysłowi, bo już w tym okresie przybyła nawet magnacka delegacja z Polski do księcia Conti zapytać go, czy nie miałby ochoty tutaj wysunąć kandydaturę.

I wada była taka, że Ludwik XV nie mógł otwarcie kibicować tej kanturze, kandydaturze Contiego na polski dwór, tron, bo oficjalnie to Francja miała na tym etapie sztamę z Saksonią.

I jakby Ludwik tutaj pchał tego Contiego na nasz polski tron, no to Saksonia pewnie by się nie tylko obraziła, ale w ogóle by się skumała z Austrią i z Prusami i co by wtedy było i mogłaby być wojna i byłaby straszna afera.

No, ale głównym zadaniem Sekretu Króla było osadzenie księcia Contiego na polskim tronie.

No i w ogóle to też później Elżbieta by się przydała, no bo ona miałaby coś do wygrania też na popchnięcie tego Contiego na ten polski dwór.

A mit numer dwa, który D'Éon później dopisała już w późnym, późnym wieku do swojej mitologii, to było to, że książę Conti wiedział, jakby nie wiemy skąd, ale że książę Conti wiedział, że D'Éon jest kobietą żyjącą jako mężczyzna i postanowił to wykorzystać w tych działaniach

I jak Chevalier pisała te swoje autobiograficzne pisma, które są napisane bardzo powieściowo i tam jest dużo szczegółowych dialogów, to Chevalier napisała, że książę Conti wezwał ją, kiedy była jeszcze młodą osobą u początku kariery, wezwał ją do swojej sypialni, co też jest takie bardzo znaczące, że to było takie bardzo niezobowiązujące, ale takie bardzo intymne, i powiedział jej tam, że jej wyjątkowe talenty są potrzebne koronie królowi Francji, no i jemu samemu oczywiście.

W każdym razie taki był plot i to, że absolutnie niezbędnym dla księcia Conti było...

No i książę Conti po prostu mówi i mówi, że to razem z królem podjęli tę decyzję.

I że książę Conti poprosił i po prostu błagał D'Éon o tą ogromną przysługę i to poświęcenie dla francuskiej koronę, jakim byłoby zrzucenie męskiego ubrania, do którego była przyzwyczajona i w którym żyła całe życie, i powtórna, powrotna metamorfoza w kobieta.

No i jak to bywa z mitami, to trochę prawdy oczywiście w tym wszystkim było i D'Éon istotnie udał się do Petersburga i istotnie było to na zlecenie sekretu i na zlecenie księcia Conti i istotnie D'Éon był tam sekretarzem dyplomatu nr 1 w Petersburgu.

Dokonało się tam ogromne przetrasowanie, jeśli chodzi o ministrów na dworze, gdzie właśnie były takie dwie frakcje, jakby była jedna frakcja po stronie Madame de Pompadour i druga frakcja po stronie Contiego.

Na przykład Conti nie, ale ten główny patron późniejszy d'Éon, Comte de Prolly, znalazł się w sumie w tarapatach.

Natomiast sekret króla oczywiście trwał dalej w najlepsze i nawet jeśli ten pomysł z osadzeniem Contiego na tronie Polski nie wypalił, jak wiemy, to różne inne ciekawe projekty się pojawiały na stole i są nawet takie bardziej potencjalnie burzące, kruche pokój.