Mentionsy

Wszędzie tam, gdzie istotną rolę odgrywają Stany Zjednoczone pod przywództwem Donalda Trumpa.

To jest dość ciekawe, ponieważ obserwujemy chyba w tym momencie pewien rodzaj zwrotu takiego może, nie wiem, czy proukraińskiego, czy antyputinowskiego w polityce Trumpa.

Ja się nie przywiązuję do tych nastrojów Donalda Trumpa.

Zgadzam się, że mamy jakąś zmianę, powiedziałbym bardziej konsekwentną niż wcześniej przez te ostatnie pół roku w podejściu Trumpa i on, no ta frustracja jest trochę głębsza.

Jeżeli sobie zestawimy ten obecny proces, który się toczy, nazwijmy to przez pół roku, ten pokojowy, a nastawienie Donalda Trumpa przyjazne, wręcz powiedziałbym wiara w to, że oni są przyjaciółmi, że to jest relacja towarzyska, koleżeńska z Putinem, która w drugą stronę absolutnie w taki sposób nie działa.

właściwie od czasu pierwszej kadencji Trumpa.

Jeżeli miałbym powiedzieć, czego się spodziewam po tym, co Putin mógłby zrobić, to absolutnie dążenie do takiej frustracji Trumpa, w której on stwierdzi, że to nie rozmowa telefoniczna, ale spotkanie face to face będzie tym, w którym przekonam Władimira.

No i Putin nie chce takiego dealu zawrzeć i to budzi frustrację Donalda Trumpa, no bo on właściwie dał na samym początku swojego urzędu drugiej kadencji wszystko, czego Putin mógłby oczekiwać.

i wzięcie Donalda Trumpa na wyczekanie i on w końcu straci cierpliwość i albo da to, co Putin oczekuje, albo będzie szukał jakichś sposobów, żeby jeszcze bardziej go zachęcić do negocjacji.

Czyli to ultimatum Trumpa to jest takie tylko pogrożenie paluszkiem, a niewiele z tego wynika.

Pamiętajmy też, że w ostatnim czasie był trochę zwrot Donalda Trumpa nie tylko wobec Rosji, ale przede wszystkim wobec Europy.

Jest to, no pokazuje to, że Europa trochę znalazła pomysł na Donalda Trumpa, czyli to jest trochę uległość, trochę pochlebstwo.

No i to z tego też wynika zwrot Donalda Trumpa wobec Rosji.

A mamy z drugiej strony Trumpa, który raczej wolałby zawrzeć deal z Chinami.

Tak mówią media, tak mówił brytyjski telegraf chociażby, takie doniesienia padają, że to telefon ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego do generała Kelloga był pierwszym elementem domina, być może nawet głównym, które doprowadziło do zmiany nastawienia Donalda Trumpa wobec Ukrainy.

Ja myślę, że to jest takie trochę jak Europa rozgryzła Trumpa, to Polska tym bardziej rozgryzła Trumpa.

profesjonalnej, z takimi osobistymi relacjami, co jest dla Donalda Trumpa bardzo ważne, bo on bardzo mocno przekłada relacje osobiste na relacje polityczne, no to może być klucz do tego, żeby być ważnym sojusznikiem.

W Stanach Zjednoczonych ten kanał ma znaczenie, jeżeli chodzi o docieranie do Donalda Trumpa, jego politykę, tworzenie jej przez administrację.

A wydaje się, że zapisał się w głowie prezydenta Trumpa w jakiś sposób, albo przynajmniej trwa jakaś komunikacja na ten temat, bo to, że pogratulował mu zwycięstwo w wyborach, to jest jedno, ale ostatni komunikat, nie wiem już, czy sprzed tygodnia, czy sprzed dwóch tygodni, ale niezwiązany właściwie z niczym, z żadnym procesem, po prostu kolejne gratulacje dla Nawrockiego, albo wynikają z tego, że zapisał się w pamięci, albo wynikają z tego, że trwają jakieś rozmowy i Donald Trump ma ten temat w głowie.

Bo rozmawialiśmy o sytuacji międzynarodowej i pojawił się taki fragment naszej rozmowy, taki wątek, że to działania Trumpa na arenie międzynarodowej związane właśnie z Putinem, z Rosją, z Ukrainą, z cłami wobec Unii Europejskiej, to jest forma przykrycia pewnych problemów wewnętrznych.

prokuratura i w ogóle wymiar sprawiedliwości teraz pod kontrolą Trumpa działa dość nietransparentnie, bo prokuratorka generalna Pam Bondi ogłosiła, że nie będą żadne informacje, żadne materiały publikowane i podawane do wiadomości publicznej i że w ogóle resort nie będzie się już zajmował tą sprawą i to wywołało jakąś naprawdę potężną reakcję i wściekłość w ruchu MAGA.

Dlaczego to aż tak bardzo, waszym zdaniem, rezonowało wśród zwolenników Trumpa?

aresztowaniem Donalda Trumpa w gabinecie Barack Obama.

Teraz mierzy się z kryzysem wewnętrznym, który raczej nie zdejmie go z urzędu, nie do tego to dąży, ale dąży do osłabienia wiary w Donalda Trumpa jako takiego.

Niedawny wielki przyjaciel Trumpa, wnuczka Trumpa mówiła do niego wujku.

I moje pytanie jest takie, może najpierw zapytam, czy waszym zdaniem drogi Trumpa i Maska się już rozeszły definitywnie?

To znaczy, tak jak było jasne, że one się rozejdą, to nie chcę powiedzieć jednoznacznie, że oni do końca kadencji Trumpa się nie zajdą w jakiejś formie.

Podobnie, że Musk znowu nie stanie się sojusznikiem Trumpa.

że to będzie właśnie bardziej rozum niż serce, bo serce już wyczerpało się po tym, jak Musk napisał, że nazwisko Trumpa jest na liście Epsteina, więc to był chyba wóź do trumny.

Czyli chodzi o kogoś takiego, kto nie popierałby takiej wariackiej polityki Trumpa, a z drugiej strony kogoś, kto mógłby być chociaż nie wiem, bo akurat w przypadku Rosji to nie wiem.

Ja bym powiedział właśnie, że ktoś taki, kto popiera wariacką politykę Trumpa, tylko uważa, że są Trumpie i nie popiera i jest za bardzo związany z biznesem, z Wall Street i to nie jest prawdziwy taki magowiec z krwi i kości i de facto teraz wyciągamy.

Ale prawdopodobnie będzie zabierał właśnie z koszyczka republikanów i też z koszyczka magowców, takich, którym wiele polityk Donalda Trumpa się nie podoba i którzy patrzą trochę z łezką w oku na takie właśnie na partię herbacianą czy na mniejszą rolę

Natomiast Netanyahu rozgrywa Trumpa, tak jak Putin rozgrywa Trumpa, tak samo rozgrywa go Netanyahu.

To zależy od presji wewnętrznej w samej administracji Trumpa.

To znaczy, jeżeli faktycznie otoczenie Trumpa zaczyna rozumieć, że tracimy wyborców, tracimy poparcie wraz ze sprawą Abstina, to jest coś, co nas dotyka wewnętrznie, to nie jest tam krytyka demokratów, którą możemy sobie zostawić na boku, no to być może Trumpowi są przesyłane coraz bardziej skuteczne komunikaty, przede wszystkim obrazy właśnie, zdjęcia, pokazywanie być może dzieci, które umierają głodem, noworodków, które giną też w operacji wojskowej.

cywili, po prostu gruzów, ale to potrzebne są ostre obrazy, które trafiają do prezydenta Trumpa i taka komunikacja z nim wewnętrzna być może zmusi go w końcu do tego, znaczy absolutnie Trump ma narzędzia, by to zatrzymać, zwłaszcza przez publiczną komunikację,

I tym akcentem mało przyjemnym, trudnym, tragicznym chciałbym zakończyć naszą dzisiejszą rozmowę, ale bardzo wam dziękuję za to, że ją odbyliśmy i myślę, że to nie będzie ostatnia rozmowa na temat sytuacji związanej ze Stanami Zjednoczonymi, na temat polityki Donalda Trumpa.

A czujemy się, jakbyśmy byli po dziesięciu latach prezydentury Donalda Trumpa.