Mentionsy

Ja, nie wiem jak ty, ale ja wielokrotnie byłem pytany, a dlaczego mówiliście na przykład o Arecie Franklin, a nie powiedzieliście o tej pani?

I w sumie nie miałem nigdy odpowiedzi na to, dlaczego nie.

Oczywiście my też nie wiedzieliśmy, kto to jest Eunice Waymon.

Siedział na Wikipedii i liczył.

Powiedzieliśmy już co to za piosenka, powiedzieliśmy już jaki album, a powiedzieliśmy który rok, to są bardzo ważne dane, które... Nawet nie powiedzieliśmy kto napisał.

Najpięknie to powiedziałeś.

To nie wiedziałem, fajne, fajna ciekawostka.

Właśnie chciałem powiedzieć, że to jest napięta muzyka, taka bardzo trzymająca.

Właśnie chciałem to mówić, że jak już ktoś pozna, to jak usłyszy później gdzieś, nawet kawałek, którego nie zna, będzie wiedział Nina Simone.

A powiedz mi tak z ciekawości, umiesz policzyć ile razy ktoś powiedział ci, albo zapytał cię, to facet śpiewa, nie?

Swoją drogą, już powiedziałeś, że nie miała wykształcenia wokalnego.

Nina Simone, nie powiedzieliśmy tego, ale to chyba wszyscy wiedzą, prawda?

A któryś z właścicieli jednego z tych klubów powiedział jej, słuchaj, jak chcesz zarabiać więcej, potrzebujesz więcej kasy, no to jakby samo pianino nie wystarczy.

Teraz jak tak o tym myślę, to myślę, że powiedziałeś dobrze.

To jest temat, który, powiedziałbym, wolałbym w niego nie wchodzić za głęboko, więc może przejdźmy do kwestii rasowych.

No nie wiem, już powiedziałeś dzisiaj, że się utożsamiasz, prawda?

Doskonale rozumiem to, co autorzy tekstu chcieli powiedzieć, a Nina chciała przekazać swoją interpretacją i zgadzam się z tym w stu procentach.

Tylko chciałbym, żebyśmy raczej powiedzieli o tym, do czego ona się odnosi.

Albo jeszcze idąc dalej w to tłumaczenie, można by powiedzieć, pozwól, że ci wytłumaczę.

Już ci zadałem to pytanie dzisiaj przed nagraniem i powiedziałeś, że co powiedziałeś?

Pamiętasz co powiedziałeś?

Ona mówi, if I seem edgy, czyli jeżeli będę taka właśnie znerwicowana, jeżeli się zdaje dla ciebie, wydaje ci się, że jestem taka znerwicowana, chcę, żebyś wiedział.

Wiedziała.

To w ogóle dobre podsumowanie tej piosenki, gdybyśmy mieli powiedzieć, o czym jest ta piosenka.

Chciałoby się tu postawić kropkę, ale niestety, albo stety, porozmawiać o języku, bo powiedziałeś, że ten tekst jest w ogóle ładnie napisany, ładnego słownictwa używałeś.

Ale chcę o nim powiedzieć dlatego, że on się bardzo często myli osobom uczącym się języka angielskiego.

Nasz zdrowy chłopski rozum mógłby nam też powiedzieć, że jak o czegoś nie wiemy, to nie powinniśmy się wypowiadać, ale szczęście nam tego nie robi.

Powiedziałeś już o tym słowie dzisiaj.

Powiedziałeś o słowie joy, które pada w tej piosence.

Wszyscy, którzy chcą powiedzieć radość, często mówią, znaczy nie wszyscy, ale wiele osób chce powiedzieć happiness.

Powiedziałeś, zapytałeś, czy carefree to beztroski?

Ja bym powiedział, że Carefree to może być bardziej cecha młodzieńcza, a Careless już taka zaawansowana, nie wiem, wiekiem.

Bo chciałem powiedzieć, że jest taka marka pod pasek Carefree.

Ale nie powiedziałem nic złego, o co ci chodzi, no?

Ja wiem, ale to właśnie chodźmy, żeby nie powiedzieć nic złego.

Aha, okej, to jest druga zwrotka, ostatni wers, ostatnie dwa wersy, że jeżeli zobaczysz, że jestem czasami po prostu kłębkiem nerwów tylko i zmartwień, wtedy musisz zobaczyć moją drugą stronę, ale tu nie ma powiedziane ani must, ani have to, tylko wyrażenie you are bound to see my other side.

Refren, o którym powiedziałeś, który brzmi, ja go zacytuję, który brzmi tak.

I jestem pewien, że miałeś chociaż jednego nauczyciela języka angielskiego w swoim życiu, który powiedział ci, że who's dotyczy tylko ludzi.

Czyli na przykład możesz powiedzieć a city whose lights never go out.

Czyli na początku podajesz materiał, który jest uproszczony, podajesz zasady generalne, a potem mówisz, no dobra, dobra, dobra, dobra, dobra, ale jednak masz tutaj jeden wyjątek, jak już jesteś bardziej zaawansowany, a potem się okazuje, że od tego wyjątku też są wyjątki, że w pewnych momentach nie możesz powiedzieć tak, jak byś mógł teoretycznie, więc może to to.

Czasem wystarczy powiedzieć, są sytuacje, w których można, ale o tym będziemy mówić na poziomie C1 na przykład, prawda?

Powiedzieliśmy już o nim.

Edzi?

A, myślałem, że ci się Edzi z Jerzy kojarzy.

Więc Edzi.

Powiedziałem już wcześniej, jak rozmawialiśmy o treści piosenki, że wyrażenie to take it out on someone, bardzo fajne, fajne, fajne, fajne wyrażenie, to znaczy wyładować się na kimś po prostu.

Dobrze, jedziemy dalej.

Muzycznie już powiedziałeś bardzo dużo, że jest to bardzo, bardzo dobry kawałek.

Powstają, tak jak powiedzieliśmy, covery tej piosenki, więc chociaż tyle.

To umiećmy ją sobie w kontekście, żebyśmy... Niektóre rzeczy są oczywiste i one już wynikają wprost z tego co powiedzieliśmy, ale tylko przypomnijmy.

Tak jak powiedziałeś, nawet jeździła do Juilliard.

Ale ta Krzysiak mieszkała w kraju, w czasach, gdzie osoby czarnoskóre nie mogły powiedzieć, że mają wszystkie drzwi otwarte.

Bo ona się w wielu wypowiedziach, w wielu utworach odnosi później do tego właśnie, do niesprawiedliwości.

W każdym razie, to jest wydarzenie, które się odbywa w czerwcu 1963 roku, a we wrześniu, i to jest to, o czym powiedzieliśmy na początku naszego odcinka, dzieje się coś jeszcze gorszego.

Przepraszam, że tak powiedziałem.

I tam jest jedna z wypowiedzi, dwie z wypowiedzi, które wydaje mi się są ważne, żeby je tutaj zacytować.

No więc pewnie gdybyśmy powiedzieli to przy Ninie Simone, to byśmy byli zbesztani co najmniej.

Jest agresywna również w stosunku do osób, z którymi rozmawia, osób, które się z nią spotykają za kulisami, żeby jej na przykład pogratulować albo powiedzieć, jak bardzo doceniają jej twórczość.

Powiedziała tak.

Pewnie niektórzy powiedzieliby, że do dziś też tak jest.

Ja właśnie chciałem to powiedzieć, wiesz, bo przecież rozmawialiśmy o kilku piosenkach dużo, dużo nowszych przecież, które poruszają ten sam temat w kółko i na okrągło.

No, gdyby tak już wejść w tę metaforę, to moglibyśmy powiedzieć, że są też przerzuty na inne organy tego społeczeństwa, bo to nie tylko kwestie rasowe, ale zostawmy to, bo to się dzieje na naszych oczach, obserwujmy po prostu z zaciekawieniem.

Ona wraca troszeczkę na, może nie na szczyty list przebojów, bo to już na pewno nie, natomiast wraca troszeczkę do łask, można powiedzieć, czy też ponownie odkrywają ją słuchacze po tym jak jej muzyka jest wykorzystana w filmach, które zdobywają popularność.

Powiedzieli jej, że słuchaj, musisz decydować, co się z tobą dzieje.

I wydaje mi się, że to jest dobry moment, żebyśmy powiedzieli o tym, że w tamtym czasie mniej więcej Nina Simone zostaje oficjalnie w końcu zdiagnozowana jako osoba cierpiąca na chorobę afektywną dwubiegunową.

I wszystko co powiedzieliśmy, pewnie lwia część z państwa, które nas słuchają, domyśliła się po drodze, że to się tak skończy, że się dowiemy gdzieś prędzej czy później, że Nina Simone cierpiała na taką chorobę.

No i ta interwencja przyjaciół, o której powiedziałem, to jest prosty wybór.

Oni powiedzieli, pomożemy ci, wesprzemy cię, zrobimy wszystko, wrócisz na scenę, będziesz śpiewać, uratujemy twoją karierę, uratujemy cię, twoja muzyka cię uratuje.

Chciałoby się tu zapytać, czy to jest tak, że ona wyprzedzała swoje czasy tak bardzo, czy po prostu czasy musiały dorosnąć do tego, żeby być gotowymi uznać ją, mimo że wszyscy wiedzieli wcześniej, że powinny.

To może być piosenka, w której ona próbuje powiedzieć światu dokładnie o tym, że...

Jednym z aspektów, czy też argumentów za tym, że wybraliśmy właśnie tę piosenkę Niny Simone, bo wiedzieliśmy od początku, że chcemy w tym sezonie koniecznie się zająć tą postacią.

Wypisałem sobie kilka najważniejszych, chociaż tak jak powiedziałem, coverowało ją tę piosenkę mnóstwo artystów.

O, jest mało powiedziane.

No, zrobiło się namiętnie, wręcz bym powiedział.

Nie powiedziałem jak się pojedynek skończył.

W latach osiemdziesiątych bardzo popularna była wersja, nagrana przez takiego indie-rockowego, można tak powiedzieć, wokalistę Elvisa Costello.

Chciałem powiedzieć, że przy Bang Bang postawmy tutaj gwiazdkę, tylko taką kropeczkę małą, bo myślę, że to nie jest zamknięty temat na ten sezon, że coś tu jeszcze może będzie.

Powiedziałeś bardzo dużo o coverach i to jest super.