Mentionsy

To jest dobra historia i nawet Beatlesom, jak widać, zdarza się trochę czasem popłynąć, jeżeli chodzi o interpretację własnych piosenek, bo to, jaka to jest pani, to się jakoś trochę zmieniało w historii wywiadów, zwłaszcza z Paulem McCartneyem, bo powiedzmy, że...

Powiedzmy, że piosenka powstała z inspiracji Paula McCartneya przede wszystkim, jest wynikiem raczej pracy zbiorowej zespołu, chociaż jest jedną z bardzo niewielu piosenek, o których autorstwo panowie Lennon i McCartney trochę się kłócili.

Natomiast nie ma wątpliwości co do tego, że to Paul McCartney wpadł na pomysł napisania takiej właśnie piosenki i ta piosenka chodziła mu po głowie.

No i na imię i nazwisko Eleanor Rigby według pierwszych wersji opowieści Paula McCartneya on wpadł w ten sposób, że

I on w założeniu pierwotnym McCartneya miał być Father McCartney, ale odradzono to McCartneyowi, żeby wszyscy nie myśleli, że to jest to, że on napisał piosenkę o swoim ojcu własnym.

Szukał McCartney i znalazł Mackenzie, tak?

Paul McCartney, gdy o to go zapytali, powiedział, że to mu się, jeżeli widział, to musiał to widzieć podświadomie i że te nazwiska musiały dotrzeć do jego podświadomości.

Przy czym większość Beatlesów i ludzi, która była obecna w czasie tych sesji nagraniowych twierdzi, że to raczej jednak Paul McCartney odwalił większość roboty w tej piosence.

Natomiast pytali o to Paula McCartneya, która mówiła, no tak, tylko że to fikcyjna postać, bo myśmy naprawdę nie myśleli o konkretnej osobie.

Będziemy inni, nie będziemy się kłócić jak John Lennon i Paul McCartney, nie przymierzając.

Może Paul McCartney pyta?

Paul McCartney writing the words of a sermon that no one will hear.

To chyba Lennon i Harrison bardziej niż Ringo Starr i Paul McCartney, z tego co ja wiem przynajmniej.

Muzykę, o ile dobrze rozumiem, i to się chyba McCartneyowi nie za bardzo podobało.

Paul McCartney to wszyscy wiedzą, bo często się pojawia w wywiadach, filmach, serialach, filmach to nie, ale w serialach, wywiadach, takich talkshowach i tak dalej.

Paul McCartney bardzo chciał, żeby ta piosenka ukazała się na singlu, bo był przekonany, że bardzo szybko zostanie skowerowana, że jest to materiał po prostu na cover doskonały.

I to, że w tej piosence, to tak pewnie z tymi akordami związane trochę, jest ten moment, w którym Paul McCartney, bo to Paul McCartney śpiewa, prawda?

I dopiero w 70 roku Paul McCartney powiedział, że dobra, to ja już dziękuję, do widzenia.

No tak, bo McCartney to skomponował na pianinie przecież.