Mentionsy

I kiedy on wraca do siebie, czyli do drozdowego gniazda, to pyta swojej gospodyni Nellie o to, kto tam mieszka, co to za mieszkańcy, co to za jedni, a przede wszystkim, kim jest Hitliff.

To nie jest taka figura sieroty, którą czasem nam serwuje literatura, tylko ten mały Hitliff manipuluje, wykorzystuje względy ojca, przybranego ojca.

Hitliff wybiera ładniejszego.

Katie zresztą nie jest wcale typem niewinnej dziewicy, tylko jest tak samo winna jak Hitliff.

Możemy się zresztą zastanawiać, czy czasem to nie jest tak, że to przez nią wszystko się wydarzyło, czyli czy to nie jest jej wina, że Hitliff się tak zapętlił w tej swojej spirali nienawiści, bo przecież zapalnikiem było to, że ona przyjęła oświadczyny Lintona.

Hitliff ją bije, policzkuje ją, stosuje przemoc w bardzo różnych wydaniach i to jest wprost podane w powieści.

Mamy też wątek syna Hindleya, Harethona i tutaj też Hitliff się nie popisuje, bo nie dość, że okrada tego chłopca z majątku, a on się nim zajmuje, jest jego opiekunem.

I Katarzyna, i Hitliff, to brzmi tak egzotycznie.