Mentionsy

Ciekawe rzeczy działy się na lewicy.

Wszyscy kandydaci razem zebrali około 10% głosów, co dla lewicy jest najlepszym wynikiem od lat.

I tu możemy raczej zignorować niespodziewany comeback Joanny Senyszyn, weteranki lewicy, która rzutem na taśmę dostarczyła wymaganą ilość podpisów tylko po to, żeby sprawić wrażenie, że tak naprawdę nie traktuje wyborów, w których bierze udział poważnie.

W zielonym narożniku wicemarszałkini Senatu Magdalena Biejat, która odeszła z Razep, aby przytulić się do części lewicy pozostającej w koalicji rządowej Donalda Tuska.

Jej argumentem było to, że dzięki partycypacji lewicy w rządzie, przynajmniej może ona coś zdziałać.

Jest to jednak argument słaby, bo sprawczość Lewicy w rządzie jest znikoma.

Zwykle są to zresztą rzeczy, które Tusk i tak pewnie by wprowadził, ale wygodniej, aby nie narażać się bardziej prawicowym wyborcom PO, jest mu to zrobić rękami Lewicy.

Być może jest to dlatego, że pomimo trudnej pozycji, jest ona jednak czymś więcej niż piękną buźką, którą wystawiły do wyborów dziadki pociągające w Lewicy za sznurki, jak to było w przypadku Magdaleny Ogórek dekadę wcześniej.

Aby go pokonać, Trzaskowski będzie musiał zdecydować, czy chce przekonać dla siebie wyborców radykalnej prawicy, czy lewicy.