Mentionsy

To jest duchowa biografia autorstwa Holly Ordway, która została wydana niedawno w wydawnictwie Spirit.

Tymczasem pani Holly Ordway pokazuje, że jest to jednak jakieś teologiczne, czy wręcz duchowe porównanie.

Jak sobie byśmy poszukiwali figury Chrystusowej, to już jest moja interpretacja, a nie pani Ordway.

Zresztą tam też dostajemy informację od pani Ordway, że był kozakiem, jeżeli chodzi o znajomość łaciny, więc mógł sobie czytać nie tylko ten kanon.

Tymczasem Ordway pokazuje, że to też jako narracja się wyczerpała.

Właśnie ci tacy państwowi patriotyczni księże anglikańscy, którzy starali się pocieszać tych żołnierzy, wprost o tym Ordway pisze, właśnie się odwołując do patriotyzmu, do tego, że walczycie z ojczyznę, że to już nie działało w ogóle.

Że był taki etap dobrych kilka lat, który jest też przez Ordway opisany, który jest przez nią interpretowany, oczywiście osadzając się tam jeszcze w innych źródłach, jako etap, w którym Tolkien tak naprawdę zmierzył się z acedią duchową.

O tym też zresztą Ordway pisze, że w tych okopach to ciężko było tę wiarę zachować i że zdecydowanie łatwiej było ją zachować katolikom niż Anglikanom.

Natomiast w tym eseju jest cytat, który bardzo szeroko jest komentowany przez Holly Ordway.

to to się już pojawia u Ordway wprost.

Zresztą tam pada też w Ordway takie porównanie, które zastosował sam Tolkien w kontekście właśnie

Był w stanie się jakoś przełamać, choć jednocześnie był, te wypowiedzi też Ordway przytacza, był krytyczny wobec tych zmian.

Jak mówiłem o tym sarumanizmie, tutaj Ordway też przytacza właśnie na drugą nóżkę, żeby go nie upupiać, nie dawać mu gęby takiego właśnie stereotypowego tradycjonalisty współczesnego, że Tolkien też był przeciwnikiem drugiego podejścia, które też ma swój odpowiednik metaforyczny w uniwersum Śródziemia.

Chciałbym podkreślić jedną rzecz, no bo książka Holly Ordway, widzicie jakie to jest.