Mentionsy

A my dziś będziemy rozmawiać o tematach wielu, o filozofii, o Habermasie, o sensie istnienia Unii Europejskiej, o liberalnej demokracji, ale zaczniemy od tematów bardzo polskich i bardzo przyziemnych.

I czy w takim razie, nawiązując teraz do twojej rozmowy, powiedziałem, też zapowiedziałem na początku, że będziemy troszeczkę o wyłąkach filozoficznych rozmawiać, mianowicie o Jurgenie Habermasie, który zmarł 14 marca.

Ten cały wywiad, ja przypuszczam, że dlatego on był tak głośny i dlatego on dostał Grand Pressa, bo dla mnie to, co wtedy mówił Habermas, było po prostu nie do zaakceptowania.

Rozmowa z Habermasem jest 10 lat później i już jesteśmy i dopiero co tam trafiliśmy.

To znaczy, że w istocie, zwróć uwagę, że jak nawiązałeś do tej rozmowy z Habermasem, ona wtedy dostała tę nagrodę, bo było ważne, że ktoś młody spiera się z kimś starym.

Ale ten wywiad ze strony Habermasa jest takim aktem oskarżenia wobec całej obecnej klasy politycznej ówczesnej, czyli Angeli Merker, Sarkozy'ego, Berlusconiego, że ci ludzie

Kiedy wtedy podchodzono do Polski, mówię wtedy w kontekście wywiadu z Habermasem, jako właśnie do tego młodego kraju, paternalistycznie nas się traktowało wielokrotnie.

Tutaj architektką tego rozwiązania była Angela Merkel, już nie wspominając o jej polityce energetycznej, o której ty rozmawiasz z Habermasem, mówiąc o tym, że na przykład gazociągi były zupełnie poza Polską budowane i również nas omijano.

Ja chciałam być waleczna i o to właściwie była cała ta rozmowa, bo Habermas był taki bardzo zrezygnowany, ale co do wielu rzeczy miał rację.

To była klasa polityków, którzy Habermas miał całkowitą rację.

W tym sensie, czy Habermas miał rację w swoim rozsierdzeniu?

Przejdźmy może do tego, w czym Habermas racji nie miał, a przynajmniej według mnie twoje zdanie też oczywiście chciałbym poznać na ten temat.

To znaczy, bo to nawet nie można tego zrozumieć zakładając, że może Habermas nie rozmawiał ze swoimi intelektualnymi odpowiednikami na wschodzie.

Habermas przyjaźnił się z Leszkiem Kołakowskim.

Bardzo charakterystyczna cecha nie tylko Habermasa, ale i też Republiki Federalnej Niemiec, którą on uosabia i nie bez powodu uważano, że teraz jak on umarł, to właściwie już nie ma takiego intelektualisty, który by wyrażał Republikę Federalną.

Mówi się nawet, że razem z Habermasem umarła ta Bundesrepublika powojena, że już jej nie ma.

Habermas wypowiada to przekonanie.

Habermasowskie myślenie jest myśleniem systemem.

To jest bardzo kolektywne myślenie, bardzo systemowe, bardzo nam obce, ale rozpowszechnione u naszego zachodniego sąsiada i Jürgen Habermas personifikuje to myślenie.

Ale to możliwe, że teraz ja troszeczkę przeinaczam filozofię Habermasa, no ale jestem twórcą tego słynnego pojęcia o patriotyzmie konstytucyjnym, czyli tego, że odnosi się patriotyzm do wartości uniwersalnych, a nie do narodu.

Stąd Habermas nie tylko namawia Ukrainę, żeby dogadała się z Putinem, ergo poddała się Rosji, ale także mówi, że trzeba bronić