Mentionsy

Był nim Joseph Lozito, 40-letni mieszkaniec przedmieść Filadelfii.

Mierzący ponad 188 cm wzrostu i ważący około 120 kg Lozito pasjonował się MMA, choć sam nie trenował, przez blisko 20 lat oglądał walki i chłonął techniki prezentowane w telewizji.

Joseph Lozito prowadził spokojne, ustabilizowane życie rodzinne.

W tym samym wagonie, dosłownie kilka metrów od niego, znajduje się wspomniany na samym początku Joseph Lozito, który dojeżdżał z Pensylwanii do pracy w Lincoln Center.

Lozito zauważa nerwowe zachowanie jednego z pasażerów, młodego mężczyzny w jaskrawej kurtce.

Najbliżej drzwi kabiny stoi Joseph Lozito.

W ułamku sekundy Maksim wyciąga nóż i rzuca się na Lozito, zadając mu potężny cios w głowę.

Lozito mimo ran reaguje instynktownie.

Po kilkunastu sekundach brutalnej walki na podłodze to Lozito uzyskuje przewagę.

Joseph Lozito osuwa się na siedzenie, ociekając krwią.

Ludzie gratulują Lozito odwagi, jednak ten jest zbyt wstrząśnięty, by odpowiadać.

Oficjalnie dokonali tego funkcjonariusze Terence Howell i Tamara Taylor z New York Police Department Transit Borough, choć w opinii publicznej prawdziwym bohaterem był cywil Joseph Lozito, który odważnie stawił czoła nożownikowi.

Policjanci Howell i Taylor początkowo zyskali pochwały za ujęcie Gelmana, jednak później wyszło na jaw, że ukryli się w kabinie maszynisty i nie interweniowali, dopóki Lozito nie obalił bandyty.

Główny proces miał odbyć się na Bruklinie, zaś osobno miano osądzić Gelmana w Manhattan Criminal Court za usiłowanie zabójstwa Josepha Lozito.

Nie okazuje żadnej skruchy, nadal jest tchórzliwą duszą, skomentował później Joseph Lozito, który obserwował ten spektakl arogancji podczas osobnej rozprawy.

Ukaranie Gelmana za atak na Josepha Lozito w nowojorskim Metrze, który to czyn podlegał pod jurysdykcję prokuratury Manhattan.

Tutaj akt oskarżenia obejmował głównie zarzut usiłowania morderstwa pierwszego stopnia wobec Lozito oraz napaść z niebezpiecznym narzędziem.

Ta rozprawa była jednak ciekawa głównie z uwagi na zachowanie Gelmana oraz konfrontację z Josephem Lozito.

Lozito spojrzał na Gelmana, który na jego widok wykonał ostentacyjny gest, jakby ziewał z nudów, i powiedział spokojnie, mam nadzieję, że zgnijesz w swojej celi, a po śmierci czeka cię piekło.

Jak zauważył prokurator, Gelman i tak już ma do żywocie, ale to 25 lat jest dla pana Lozito, by pokazać, że jego cierpienie też zostało uwzględnione.

Po tej rozprawie Joseph Lozito udzielił kilku wywiadów.

Rzeczywiście, Lozito stał się dla wielu bohaterem, choć on sam skromnie umniejszał swoją rolę.

Jak już wspominałem, po całym zajściu wyszło na jaw z relacji Josepha Lozito, że funkcjonariusze Howell i Taylor nie ruszyli mu na pomoc, dopóki sam nie obezwładnił napastnika.

Joseph Lozito w marcu 2011 roku zdecydował się pozwać miasto Nowy Jork za zaniedbanie obowiązków.

Lozito przyjął decyzję sądu z rozczarowaniem, ale i filozoficznym spokojem.