Mentionsy

Trochę tak jakby no właśnie Pan Bóg miał swój naród, miał swój plan, go realizował przez wieki.

Bóg w historii zbawienia rozróżnia w dalszym ciągu i tak już zostanie, rozróżnia Kościół i Izrael.

Bóg ma troszeczkę dwa różne plany dla nich.

Wręcz czasem się to tak przedstawia, że właśnie Bóg realizuje swój plan dotyczący Izraela do I wieku, posyła do nich Mesjasza, ale co się okazuje, Izrael odrzuca Mesjasza.

Więc w związku z tym Bóg zwraca się do pogan i powołuje Kościół.

Pojawia się Kościół i raz Bóg realizuje swój plan wobec Kościoła, ale to jest w pewnym sensie plan B, a cały czas Bóg chce wrócić do tego planu A dotyczącego Izraela.

W tym okresie siedmiu lat Bóg się skupi już na Izraelu, tak jednoznacznie, i wtedy się będą wypełniać proroctwa różne, wtedy będzie antychryst i tak dalej, będzie odbudowana świątynia.

I my jako poganie mamy w tym jakiś udział, ale jednak Bóg się skupi na tym Izraelu i tak będzie aż do końca tego tysiącletniego królestwa, no i wtedy już są dostateczne i wieczność.

Ciekawe, ja dodałbym tutaj list do Efezjan, gdzie apostoł Paweł wprost mówi o dwóch ludach, poganach i Żydach i mówi, że Bóg stwarza teraz w Chrystusie z tych dwóch jednego nowego człowieka.

Jego osoba, jako Bóg człowiek.

I przychodzi Chrystus, ta doskonała świątynia, zburzona i odbudowana na trzeci dzień, w której wszyscy mogą spotkać się z Bogiem, ale tak przy okazji, to w przyszłości jeszcze Bóg chce odbudować tę murowaną świątynię.

Cytuję Ewangelista Mateusz, to odnosi to do Jezusa, a w oryginalnym kontekście u proroka Ozaasza to Bóg mówi o Izraelu, którego wyprowadził z Egiptu.

Bóg z tym narodem przez pokolenie działał.

Natomiast to tak mówię troszeczkę zadziornie, a przede wszystkim nie wierzymy w teologię zastąpienia, że Bóg zrezygnował z Izraela i wybrał coś nowego.

Że jest to drzewo i to jest jedno drzewo, które Bóg ma przez wieki.