Mentionsy

Nie, jest jedna dobra reinterpretacja tego, adaptacja tego tekstu i jest to serial, ale tak naprawdę film BBC z 2009 roku, w którym Tom Hardy gra Heathcliffa i Catherine Gray jego żona przyszła, zakochali się na planie i wydaje mi się, że to jest mocny element spójności tej adaptacji, czyli ogromna chemia między bohaterami.

Tam jest nawet więcej, ona ma taki klejnot, który miała w jednej z kreacji, który został prezydentowej wręczony przez aktora, który grał Heathcliffa w jednej z adaptacji filmowych.

Nie, nie, jasne, ale klasowa opowieść tutaj jest, no bo przecież cała opowieść Heathcliffa jest o awansie społecznym.

Zaznaczmy, ten film nie działa, ale szanuję decyzję, żeby zmienić tego Heathcliffa, takiego jaka nam serwowała popkultura i Bronte, bo on był najbardziej toksyczną możliwą postacią.

On tutaj nie jest wcale taki zły, jak go malowano, w sensie jak na postać Heathcliffa, która mnie wychowywała, odbrąte przez wszystkie adaptacje, no to to jest taki człowiek raczej pogubiony i sfrustrowany, ale nie jest okrutny i zły u podstaw.

Pierwsza to jest ten moment, kiedy jest pierwsza część filmu i oglądamy młodą Cathy, młodego Heathcliffa, czyli właśnie chwilę potem, jak on zostaje przyprowadzony do domu przez tego przemocowego, alkoholowego ojca.

To jest ten moment, kiedy ona wchodzi do już wtedy domu Elordiego, czyli Heathcliffa i on leży wśród takich przeskalowanych gór butelek.

Ja mam jeszcze jakiś problem z portretowaniem tego nieszczęsnego Heathcliffa, w sensie...