Mentionsy

Takiej pani zarządcy domu gospodyni, która siadała przy ognisku i opowiadała dziewczynkom różne historie i podobno Heathcliff był prawdziwy.

Nie, jest jedna dobra reinterpretacja tego, adaptacja tego tekstu i jest to serial, ale tak naprawdę film BBC z 2009 roku, w którym Tom Hardy gra Heathcliffa i Catherine Gray jego żona przyszła, zakochali się na planie i wydaje mi się, że to jest mocny element spójności tej adaptacji, czyli ogromna chemia między bohaterami.

Tam jest nawet więcej, ona ma taki klejnot, który miała w jednej z kreacji, który został prezydentowej wręczony przez aktora, który grał Heathcliffa w jednej z adaptacji filmowych.

Castingiem etnicznym, bo jednak pamiętajmy, że Heathcliff w oryginale nie jest biały i od różnych tłumaczeń i różnych

W książce wszyscy są biali, bo pisał ją Emily Bronte w czasach, kiedy Heathcliff jest prawdopodobnie właśnie, nie wiadomo jaka jest jego przeszłość, on jest przeniesiony przez ojca do domu, czy jest jego bękartem, czy jest faktycznie, jak opowiada chłopcem, którego znalazł i się nad nim zlitował, to jest inna historia, ale wszyscy inni są biali w książce.

Nie, nie, jasne, ale klasowa opowieść tutaj jest, no bo przecież cała opowieść Heathcliffa jest o awansie społecznym.

Zaznaczmy, ten film nie działa, ale szanuję decyzję, żeby zmienić tego Heathcliffa, takiego jaka nam serwowała popkultura i Bronte, bo on był najbardziej toksyczną możliwą postacią.

On tutaj nie jest wcale taki zły, jak go malowano, w sensie jak na postać Heathcliffa, która mnie wychowywała, odbrąte przez wszystkie adaptacje, no to to jest taki człowiek raczej pogubiony i sfrustrowany, ale nie jest okrutny i zły u podstaw.

Pierwsza to jest ten moment, kiedy jest pierwsza część filmu i oglądamy młodą Cathy, młodego Heathcliffa, czyli właśnie chwilę potem, jak on zostaje przyprowadzony do domu przez tego przemocowego, alkoholowego ojca.

To jest ten moment, kiedy ona wchodzi do już wtedy domu Elordiego, czyli Heathcliffa i on leży wśród takich przeskalowanych gór butelek.

Ja mam jeszcze jakiś problem z portretowaniem tego nieszczęsnego Heathcliffa, w sensie...

Gołe, półgołe, ale wtedy niech będzie gołe Elrodi, czy Jacob, czy też Heathcliff i to jest okej.

Ja płakałam jak Catherine umierała, płakałam jak Heathcliff płakał, płakałam jak deszczu dużą padało.

Mimo wszystko Wichrowe Wzgórza opowiadają o pierwszej, ostatecznie najważniejszej miłości, jaką jest Catherine i Heathcliff dla siebie.

Wampir Eric, jak gdziekolwiek się pojawiał, to to jest synonim tego, czym chciałby być Jacob i Heathcliff.