Mentionsy

Bo wydaje mi się, że cringe znowu ma miejsce w kinematografii.

Trochę mi się to podoba, trochę mi się to nie podoba, ale faktycznie mam wrażenie, że cringe wraca do kina.

I ten film nie jest cringe'owy, ale jednocześnie jest ciepły, bo wydaje mi się, że cringe ma zaskakującą możliwość generowania pozytywnych emocji i trochę tak jest też w projekcie Hail Mary, co będę próbował udowodnić.

Ale myślę, że Marciani ma trochę więcej powagi, chociaż jest to też film z akcentami komediowymi, jest to też takie czułe podejście do science fiction, to tutaj to chyba się odnosi do tego, co mówiłeś o cringe'u.

I to mnie trochę sprowadza do tego cringe'u i to już chyba wszystko w zasadzie powiedziałem w tym temacie, że wydaje mi się, że w kinie następuje jakiś zwrot, że nie wstydzimy się wstydzić na ekranie i że wyciąganie jakichś takich prostych rzeczy, prostych żartów, prostych emocji, które jednocześnie działają, to jest jak najbardziej okej.

Tylko, że cringe to nie jest dobre określenie, bo to jest pejoratywne określenie.

Całkiem niedawno nazywaliśmy żarty z sitcomów z lat 2000-tych cringe'em.

Nie no, mamy przyjaciół i nigdy byś nie powiedział, że to są cringe'owe żarty.

A kino cringe'owe to nie jest takie kino, kiedy po prostu czuje się cringe, kiedy się je ogląda?

Ja tutaj nie czułem cringe'u.

Ja w ogóle nie czułam cringe'u.

Dobra, okej, to może przedyskutujemy kiedyś tę kategorię cringe'u.