Mentionsy

No i cieszę się Szymon, że dzisiaj przybyłeś i będziemy znowu w składzie dwójkowym prowadzić audycję i wracamy do Ralpha Townera.

No i dzisiaj byśmy się może skupili na latach 80., czyli kolejna dekada Ralpha Townera.

No i może tak na początek bym cię zapytał, co sądzisz o tej drugiej dekadzie Ralpha Townera?

No tak może trochę przewrotnie zaczęliśmy tą drugą dekadę Ralph Townera, bo taki utwór, który chyba się za bardzo z jego stylem nie kojarzy, ale dla mnie ciekawy.

No, wiesz co, ja paradoksalnie wolę Ralpha Townera używającego wcześniejszego modelu, czyli Prophet Five.

Prophet Five był używany na albumie Blue Sun i dzisiaj też sobie zagramy, myślę, że co najmniej dwa utworki z tej płyty, bo to jest chyba moja ulubiona płyta Ralpha Townera.

Więc tak, to jest fajny utwór, zupełnie nie w stylu Ralpha Townera takiego, jakiego znam, takiego, którego najbardziej lubię, aczkolwiek myślę, że tak samo jak i cały album, zdecydowanie wart przesłuchania.

Więc myślę, że jest to jakiś trop, chociaż może akurat nie najistotniejszy, że ja bym akurat Ralph Townera z tzw.

Tak, to była taka ważna przyjaźń Ralpha Townera i myślę, że taka nie tylko muzyczna, ale też prywatnie bardzo ważna w jego życiu.

Zastanawiałem się w ogóle nad tym, co jest takiego w drze Ralpha Townera, takiego specyficznego, jak wykreślić jego styl grania na gitarze.

No ja właśnie w szoku nie byłem, bo ja znałem wcześniej Ralpha Townera z tej dwunastostrunówki, ale no tak, to jest rzeczywiście, to jest ewenement i on... Maryla Rodowicz gra na dwunastostrunówce, ale Ralph Towner?

Niemniej jednak słuchaliśmy tutaj tego utworu z płyty solo, gdzie najlepiej można docenić Ralpha Townera.

I to myślę jest u Ralpha Townera dosyć częste, że te utwory są niby spokojne, ale w rzeczywistości pełne takiego wewnętrznego napięcia.

Tam znajduję chyba najciekawsze dla mnie utwory z tego okresu Ralph Townera.

Ja z kolei, jeżeli coś jeszcze mogę tutaj wspomnieć o drze Ralpha Townera, jestem pod wrażeniem tego, że w jego drze absolutnie w żadnym aspercie nie ma plusa.

Na przykład Ralph Townera i muzyki jamajskiej.