Mentionsy
O „Obcej” Durastanti, języku i wielokulturowości | Tomasz Kwiecień
Chociaż „Obca” Claudii Durastanti w polskim przekładzie (Wydawnictwo Czarne) ukazała się już ponad rok temu, to lektura do której warto wracać i o której warto rozmawiać.
Dlatego zaprosiłam jej tłumacza – Tomasza Kwietnia – żeby porozmawiać nie tylko o tej włoskiej autofikcji, ale także o języku i wielokulturowości.
Opis książki ze strony wydawnictwa:
Urodziła się w rodzinie dwojga głuchych – dekadentów i buntowników. Dzieciństwo spędziła w Nowym Jorku, otoczona wielką włoską rodziną, a gdy przeprowadziła się na prowincję, do Włoch, została jej już tylko samotność dzielona z matką i bratem. Przez kolejne lata podejmowała nieustanne próby zapuszczania korzeni i porozumienia się ze światem – do tej pory język jej rodziny naznaczony był emigracją, niepełnosprawnością rodziców i wyobcowaniem.
Między Bazylikatą a Brooklynem, od Rzymu po Londyn, z dorosłości w dzieciństwo – Claudia Durastanti przerzuca mosty w czasie i przestrzeni, swoją historię ubiera w literacki język, a przez autobiograficzną refleksję stara się zdystansować od przeszłości. Kreśli słodko-gorzką opowieść o niezwykłych, choć często toksycznych więziach łączących jej rodzinę, w której miłość miesza się ze złością, a zdrowy rozsądek z szaleństwem. Pisze o matce kochającej festiwal w San Remo, choć nigdy nie mogła usłyszeć wykonawców. O ojcu, którego ulubionym sposobem komunikacji była złośliwość. O babce, która miała słabość do zaginionych dziewczynek. I o sobie samej – o fantazjach, syndromie oszustki i zagubieniu. Obca to zarazem intymna i uniwersalna, pokoleniowa opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi i nadawaniu sensów własnemu życiu.
/ rozmowa powstała w ramach audycji Kempa Kultury w radiu Jazzkultura
Szukaj w treści odcinka
Claudia Durastanti, autorka książki,
Claudia Durastanti oprócz tego, że jest autorką, pisarką, jest także tłumaczką literatury amerykańskiej, angielskiej na język włoski.
I muszę powiedzieć, że jak nie lubię swoich tłumaczeń, tak to mi się czytało z przyjemnością, bo miałem takie poczucie, że Claudia Durastanti trafia w różne rejestry naszej wrażliwości i za każdym razem coś nowego w niej widać, coś nowego się odczytuje.
Klaudia Kwiecień odniosła się z wywiadów do tego, ja pamiętam, że ona o tym gdzieś mówiła, że to rzeczywiście jest coś takiego, że to nie jest autobiografia, że to jest właśnie autofikcja, że jest próba opowieści o tym, jak widzimy świat, jak go sobie konstruujemy i że to jednak jest, że jest coś w tym, to już nie jest Claudia Durastanti, to już jest troszeczkę moja interpretacja, jest trochę jak u Derrida, czym jest prawda, prawda jest konstrukcja, jest opowieścią.
Ale w pokoleniu rodziców i dziadków Claudia Durastanti to było wszechobecne.
W przypadku dziadków Claudia Durastanti jeszcze dochodzi doświadczenie pewne, tak powiem, obyczajowe, ponieważ
Zresztą Claudia Durastanti o tym pisze w drugiej części książki, o klasowości, no bo ona jest dziewczyną z klasy proletariackiej, po prostu z klasy rolniczo-robotniczej, bo jej ojciec to jest dziecko robotników, jej matka to jest dziecko rolników i to są niskie klasy społeczne.
Można nie zrozumieć setek aluzji w książce obca Claudia Durastanti, a i tak coś z niej wyciągnąć dla siebie.
Może właśnie czasami będzie z nami tak jak z matką Claudia Durastanti, która patrzy na festiwal w San Remo, widzi tylko, że w napisach jest nutka, że to jest melodia i dobrze się bawi i potrafi nawet z zaangażowania na to wszystko patrzeć i odbierać to, mimo że nie słyszy muzyki.
Więc w tym sensie, tak, w tym sensie jestem twórcą, w tym sensie jestem współtwórcą książki Claudia Durastanti, a moim zadaniem jest być jak najbardziej wiernym temu, co ona napisała.
Ostatnie odcinki
-
Poznaj Belgrad z przewodniczką | Irmina Stanković
29.03.2026 09:00
-
Jakie prawa miały XVIII-wieczne szlachcianki? |...
22.03.2026 10:00
-
Po szychcie. Życie w cieniu przemysłu. Opowieść...
22.02.2026 10:00
-
Najpierw kupuj we własnej szafie | Sara z Koko
03.02.2026 22:56
-
Co pociąga w Bałkanach? | Ola Wojtaszek
25.01.2026 18:48
-
Jak jeść zdrowo i ekologicznie? | Dagmara Szastak
18.01.2026 10:00
-
Boska Komedia postscriptum | Szymon Golec
11.01.2026 10:00
-
Histeria sztuki | Sonia Kisza
14.12.2025 10:00
-
Dlaczego Boska Komedia jest boska? Maja Kuczmiń...
08.12.2025 13:49
-
Kraków, Hongkong i Japonia | Mateusz Kołek
30.11.2025 10:00