Mentionsy

Wybrała z nich najmniej bogatego i noszącego nazwisko najskromniejsze – Kochała.

Przeszkadzała jej w tym niezmierna estetyczność i wykwintność przyzwyczajeń i smaku tudzież duma prawie bezwiedna, ale całą jej istotą rządząca, duma nie tyle wysoko urodzonej i bogatej kobiety,

Zresztą oprócz tego krucyfiksu i leżącej na klęczniku bogato oprawionej książki do nabożeństwa, świętości żadnych tu nie było.

Wobec skarbu serca, który utraciła i o którym nigdy zapomnieć nie mogła, bogactwa materialne wydawały się jej marnością, po którą schylać się nie było warto.

Nie do Boga przecież, ale do kochanka o przebaczenie wołając.

Bogato rozwinięte piękne jej ciało Wiło się u stóp czarnego krzyża W objęciach upokorzenia i skruchy, A dusza niby sztyletem Niewysłowioną tęsknotą przebita Z takim natężeniem wszystkich sił Wzbiła się ku niemu, za kim tęskniła,

Bogato oprawnej książki na klęczniku spoczywającej nie otwierała prawie nigdy, ale z ust jej płynęły natchnione słowa dziękczynienia i błagania.

Znudziła go swoją wieczną czułością i niemilknącym szczebiotem klotylda, ostudził widnokrąt płaski, ubogi, choć niby dość bogatą roślinnością ozdobiony.

Gdyby świat zewnętrzny oblał go jakim wielkim bogactwem i ugodził weń jakimi piorunami wrażeń.