Mentionsy

Cześć Aniu, to ja dziękuję, że mogłam w nim się udziaływać.

Ci nie służy i ty masz prawo postawić tą granicę i nie dać sobie tej osobie jakby wiesz ingerować w twoje życie albo po prostu jakby ograniczyć czas spędzany z nią no bo to ci nie służy jeśli ty to widzisz że to ci nie służy że taka relacja się frustruje że po spotkaniu wracasz do domu i po prostu 1500 myśli na minutę ja na przykład miałam takie relacje w swoim życiu

Jak byś miała się tak zastanowić i podać dwa, trzy przykłady, jak sobie w takiej sytuacji poradzić, kiedy zauważamy, że nagle jesteśmy trochę osamotnieni w tym naszym stawianiu granic?

Wsiadam do tego auta, załóżmy takiego przysłowiowego auta i wyobrażam sobie, jak już tam jestem, że jestem spokojna, że mam ten spokój ducha, że mój stan psychiczny nie jest w rozedrganiu, tylko w takim bardzo stabilnym stanie, takim bardzo spokojnym, bardzo takim pogodzonym stanie.

I wiesz, to było takie dla mnie, takie wtedy za tym, że jestem w stawianiu granic.

To co mogłoby się zadziać, nie wiem, może potem, może po takich sytuacjach, po zbudowaniu tego mostu, żeby to budowanie granic, stawianie tych granic było, nie wiem, łatwiejsze, przyjemniejsze, bardziej skuteczne, co by to mogło być?

Tak, bo to jest właśnie to, co mówisz, że ważne, żeby nie skupić się tylko na swoim ego i na swoich potrzebach całościowo, czyli żebym zastanowiła i zauważyła tak na dobrą sprawę, co ze mną robi, kiedy ktoś stawia mi granicę i też w poszanowaniu, bo nie mówimy o tej sytuacji, o której ty mówisz, czyli moje potrzeby i potrzeby tej drugiej osoby są na tym samym poziomie i może się okazać, że ja mogę się tak bardzo zafiksować na nauce stawiania granic,

A może ktoś będzie się chciał z nami, Aniu, podzielić?

Takiej odwagi w stawianiu granic, takiej skuteczności, czyli takim niezniechęceniu się po pierwszych niepowodzeniach, po pierwszych jakichś ubolewaniach, niewygodnościach, żeby jednak mimo wszystko złapać małą wersję siebie za rękę i nie zrezygnować z tej nauki stawiania granic.