Mentionsy

Jeszcze jedną ciekawszą walkę mieliśmy na tej gali, czyli Nick Ball kontra Sam Goodman o pas WBA wagi piórkowej.

A Ball zawsze chętny na takie wyzwanie, szczególnie żeby sprowokować wspomnianego Inoue do spróbowania swoich sił w piórkowej.

Ball przez swoje warunki walczący na doskoki z sierpowymi overhandami, a Goodman próbujący trzymać go na odległość, a jak się nie udawało to ciosy na korpus.

Ball a la Juan Manuel Marquez, lewy hak z dołu, prawy overhand, często próbował tej akcji i też bawił się w switch hitting, ale za dużo nie dawało mu to zmieniania pozycji.

Ball w późniejszych rundach przerzucił się na ilość ciosów, a nie jakość.

Tam Ball mógł wyładować się na Australijczyku.

Ball jak mógł, to podkręcał tempo i zabrakło tego u Sama, bo była to naprawdę bliska walka i miał szansę na niespodziankę.

Nick Ball utrzymał tytuł WBA wagi piórkowej, ale karty sędziowskie nie odzwierciedlają przebiegu tej walki, poza tym jednym 115-113 dla Balla, bo np.

Goodman zaskoczył, bardzo dobrze dobrany gameplan pod Balla, tylko po prostu Ball ma za dużo w zanadrzu, a Australijczyk musiałby naprawdę utrzymać niesamowite tempo cały czas.

Balla powinno trochę to zmartwić, że Goodman, który miał być pożywką dla Inoue, okazał się godnym rywalem dla niego.

Podobnie wcześniej z TJ do Henim, Ball bierze byłych, potencjalnych rywali Inoue i trochę się z nimi męczy, ale w końcu się przebija.

Ball nie jest wysoki, siła ciosu nie jest nadzwyczajna, podatny na uderzenia na ciało i dosyć powtarzalny w tym, co robi w ringu.

Dla mnie Ball jest po prostu solidny, rozumiem czemu jest mistrzem, ale takim topowym championem to on nie jest.