Mentionsy

Manny Pacquiao i Juan Manuel Márquez w ringu dobrali się jak idealni partnerzy do tańca.

Manny Pacquiao stawał się sensacją w Stanach Zjednoczonych.

W gruncie Márquez sprytnie wykorzystał pewną reakcję Pacquiao, rzucał lewy pod żebra, to wtedy Manny spinał się i przyciskał mocno do ciała prawą rękę, żeby przyjąć ten cios albo na nią, albo jak najmocniej osłabić efekty ciosu i lekko podnosił lewą rękę do obrony, ale zbyt lekko.

Przez to, że Pacquiao walczył głównie prostymi, to Márquez nie mógł ucelować go w ciało, szukał tych haków, ale musiał czekać aż Manny podejdzie, a ten robił to w takim tempie, że już tylko podbródkowe zostawały Meksykaninowi.

Juan Manuel Márquez utrzymuje swoje pasy WBA i IBF, a Manny Pacquiao nadal jest linarnym mistrzem de ring wagi piórkowej.

Że chętnie da kolejny rewanż Pacquiao, ale tylko w przypadku, jeśli Manny zgodzi się na o wiele mniejszą garzę.

Márquez parował ciosy z daleka Pacquiao, szukał swoich lewych haków na ciało, a z prawej strony chciał po prostu trafić destrukcyjnym ciosem, gdy Manny się odsłaniał.

Po ciosach Pacquiao Márquez również wyprowadzał prawy hak na brzuch, gdzie Manny nie miał jak zdążyć, aby zablokować.

Pod koniec drugiej rundy jednak Pacquiao się odkrył idąc na wymianę jab za jab, chciał wlecieć z tym swoim lewym, ale Márquez go złapał na tę przynętę, wyciągnął Pacquiao jak szczupaka i uderzył lewym sierpowym, szybka poprawka prawym i wleciał taki lewy shovel hook, coś pomiędzy podbródkowym a sierpowym i Manny na pewno ucieszył się, gdy za chwilę usłyszał gong kończący rundę.

Mieliśmy powtórkę z pierwszego starcia, Pacquiao idąc na wykończenie znowu zaczął te swoje 1-2 wystrzeliwać, a Márquez stwierdził, no dobra cwaniaku, to lecimy na wymianę kombinacja za kombinacją i pomimo tego, że trochę obił Pacquiao, dodał mu sporo okazji na akcję i Manny zdecydowanie to wykorzystał, będąc tym lepszym bujkowiczem, nie tędy droga dla Márqueza.

Które po stronie Pacquiao polepszyły się, a Márquez wykorzystywał swoje proste, aby Manny podniósł gardę i wtedy mógł zamachnąć się na jego ciało.

Manny Pacquiao został nowym mistrzem WBC i The Ring wagi superpiórkowej, pokonując w rewanżu Juana Manuela Márqueza po niejednogłośnej decyzji.

Spytany o możliwy rewanż i dokończenie trylogii, Manny Pacquiao w zwięzły sposób wyraził swoją opinię.

Pacquiao głównie z jabami i Márquez próbujący wystrzelić prawy overhand, przez co wydawało się, że Manny tym razem będzie tym kontrującym.

Manny Pacquiao utrzymuje swój pas WBO wagi półśredniej, wygrywając przez większościową decyzję.

Manny stracił wcześniej zyskany od Márqueza pas W biowagi półśredniej, dlatego tym razem mieliśmy walkę Pacquiao kontra Márquez bez żadnych rozpraszaczy mano o mano.

Do tej walki Manny Pacquiao wchodził z bilansem 54 zwycięstwa, 4 porażki i 2 remisy.

Ten nagły upadek oznaczał, że Márquez jest dosyć przytomny i po chwili sam prawie i by powalił Pacquiao silnym prawem, ale Manny nie jest dłużny, sam krótką serią mocno wstrząsnął Márquezem, złamał mu nos i jak dla mnie, tak jak na powalenie Pacquiao czekaliśmy do ostatniej walki, tak ta piąta runda dla mnie była najlepszą rundą rywalizacji.

Márquez chciał unikać ciosu Pacquiao schodząc niżej, tak jak w trzeciej walce, ale tym razem Manny był gotowy i szybko zmieniał płaszczyznę uderzeń.

Juan Manuel Márquez w końcu triumfuje nad Mannym Pacquiao po 8 latach i 3 nieudanych podejściach.