Mentionsy

Jak ona to robi
Jak ona to robi
01.09.2025 05:00

Jak ona to robiła. Jadwiga Jankowska-Cieślak

Na finał siódmego sezonu podcastu „Jak ona to robi” proponuję odcinek specjalny w zupełnie innej formule – Jak ona to robiła – dedykowany zmarłej nagle 15 kwietnia 2025 roku, w wieku 74 lat, wspaniałej aktorce Jadwidze Jankowskiej-Cieślak. Jako młoda dziewczyna debiutowała zjawiskową rolą w filmie „Trzeba zabić tę miłość” Janusza Morgensterna wg scenariusza Janusza Głowackiego (1972). Była pierwszą Polką nagrodzoną na festiwalu w Cannes za główną rolę kobiecą – w filmie o queerowej (!) tematyce „Inne spojrzenie” Károlya Makka (1982). W teatrze pracowała m.in. z Jerzym Jarockim, Jerzym Grzegorzewskim, Krystianem Lupą czy Agnieszka Glińską. Ostatnią rolę zagrała w nagradzanym przedstawieniu „Elizabeth Costello” Krzysztofa Warlikowskiego w Nowym Teatrze w Warszawie (w tytułową postać wcielała się wraz z pięcioma innymi osobami aktorskimi). Tę jedyną w swoim rodzaju artystkę wspominają jej współpracowniczki – aktorki: Maja Komorowska, Julia Kijowska, Małgorzata Kożuchowska, Agnieszka Wosińska, Joanna Szczepkowska, Małgorzata Niemirska, reżyserka Agnieszka Glińska, wieloletnia suflerka Magda Jaracz i inspicjentka Karolina Zbrożek.

Nagranie odbyło się w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w dniu pogrzebu aktorki w ramach cyklu spotkań o kobietach sceny pt. „Halina i jej siostry”, którego jestem kuratorką i prowadzącą, a patronuje mu magazyn „Vogue Polska”.

Podcastu „Jak ona to robi” możesz posłuchać na platformach Spotify, Apple Podcasts oraz YouTube. 

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 10 wyników dla "Jaćka"

Posłuchajcie jak robiła to Jaćka, Jadwiga Jankowska-Cieślak.

Zwłaszcza w ostatnich czasach, ale tak się dobrze złożyło, że byłyśmy razem w trzech kolejnych teatrach, bo byłyśmy w powszechnym razem, potem ja dzięki Agnieszce się przeniosłam do dramatycznego i potem się przeniosłam dzięki Agnieszce do studia i Jaćka też tam przyszła grać w anarchistce, w której pracowałyśmy razem.

I tam dopiero jakby, znając ją wcześniej z kina i z filmów, dopiero zobaczyłam po prostu magię tej prostoty, bo to jest magia prostoty, to co, to co, to jak Jaćka pracowała.

I ja jakoś sobie wymarzyłam, że Jaćka będzie wspaniałą filomeną tam, czyli tą straszliwą czarownicą, która prześladuje Karolcie, chcąc jej odebrać niebieski koralik.

Jaćka kompletnie z tego nie korzystała, więc z garderoby korzystała w tym sensie, że to była czytelnia.

Bo tutaj, bo chciałam jeszcze tak zapytać o to, jak ty widzisz Jaćka, Jadwigę.

Mówiłam Jaćko, nie umiałam powiedzieć Jaćka.

A Jaćka grała moją siostrę i muszę powiedzieć, że myśmy tam, te siostry były antagonistkami takiego kontaktu na tej scenie wielkiego, może nie, znaczy no miałyśmy co do grania razem, ale byłyśmy tak z dystansu.

Ja jestem jedyną osobą z towarzystwa tutaj pań, która nie odważyła się nigdy do pani Jadwigi powiedzieć Jaćka, chociaż mi proponowała.

Ale wiecie co, ja myślę, że może Jaćka tutaj z nami jest jednak w pewnym sensie, tak jak mówiła pani Maja Komorowska.