Mentionsy

Nie do końca, może są to polonika, bo to jednak są, tak, bo postać Marka Edelmana tutaj się pojawia.

Marek Edelman oczywiście jak wiele tego pokroju, chociaż właściwie nie znam podobnych postaci.

Jak go udać wobec Marka Edelmana?

To znaczy ten profesor mu proponuje w pewnym sensie tajną, w ramach tej wycieczki do Polski, jeszcze tajną misję, żeby oni się we dwóch, bo reszta do tego nie nadaje się, nie dorosła, wybrali się do Marka Edelmana w odwiedziny prywatne.

No i jest ten moment kluczowy, kiedy oni do tego Marka Edelmana jadą.

Jak to rozumiem zawsze bywało, to Marek Edelman ich trochę rozczarował, a trochę ich, że tak powiem, zdemaskował.

Natomiast tam dochodzi do takiego wielorakiego kolapsu tego całego pomysłu, ponieważ po pierwsze okazuje się, ja już tylko to zrekonstruuję i potem ci oddaję głos, bo z jednej strony się okazuje, że ten nasz główny bohater Adam jednak pęka, to znaczy nie jest w stanie w konfrontacji z tym Markiem Edelmanem utrzymać tej swojej

Natomiast dosyć dziwną przemianę w konfrontacji z tym Edelmanem przechodzi ten profesor, bo profesor pojechał jako taki lamentujący pogrobowiec europejskich Żydów, a wrócił jednak prawie jak żołnierz IDF-u.

Nagle się okazało, że ten Edelman go po prostu wkurza, że ten Edelman go po prostu sprowokował i utwardził ideologicznie.

Ten paradoks, gdzie Edelman, który właśnie jest uosobieniem kogoś, kto mógłby być wzorcem dla Izraelczyków, a nigdy się nim nie stał, ponieważ był bundowcem i był anty-syjonistą po prostu.

To ten Edelman mówi...

I ten Edelman ich tym po prostu tam rozwalił zupełnie, głównie tego profesora.

I też jest coś ciekawego, że ten profesor, który... Jakub chyba się nazywał, który... Bo pytanie też, dlaczego on tak bardzo chciał tego Edelmana spotkać.

Wydaje mi się, że jemu Edelman był potrzebny do tego, żeby podtrzymać to właśnie takie dosyć wzniosłe i wyizolowane w kontekście już palestyńskim tego państwa izraelskiego taką tożsamość, która właśnie zachowuje swoją niewinność, chociaż nie jest niewinna, bo uczestniczy w tej strukturze.

I to, co mu powiedział Edelman właściwie i co zresztą później powraca, bo oni się jeszcze widują, zresztą niedługo, bo potem się okazuje, że jednak

Wydaje mi się, że to, co Edelman mu powiedział, i to jest kluczowe, to jest to, i co jest najbardziej prowokujące dla tego profesora, i co później wywołuje jednak jego przemianę w takiego syjonista, już bardziej zadeklarowanego, to jest to, że on mu powiedział, no ja zostałem, no bo tu jest nasze miejsce.

Tak jakby on miał jakąś taką misję, Edelman w sensie, żeby

Natomiast to, co Edelman powiedział, no to kompletnie ich zaszachował prostotą tego wyznania, prawda?

Też ta scena jest soczysta bardzo, prawda, jak oni tam u tego Edelmana siedzą i gadają.

Też taka z epoki, bym powiedział, prawda, że już teraz tak się w Polsce nie spędza wieczorów chyba, dyskutując o sprawach fundamentalnych, ale to mi się wydaje... Odnosząc to do realiów, tak, to też Edelman, który jest odrysowany w ten sposób przez Churiego.

Dokładnie taki Edelman został personą non grata de facto w Izraelu.

Wydaje mi się, że Churi absolutnie rozumiał Edelmana i jego postawę.