Mentionsy

Moim zdaniem, jeśli miałbym scharakteryzować cechy jego pisarstwa, czy też to, co jakoś dla mnie osobiście jest największym zyskiem z lektur książek Michaela Parentiego, to jest to, że Michael Parenti, w przeciwieństwie do filozofów polityki czy filozofów, którzy w jakimś sensie się polityką zajmowali,

Stanowią, wydaje mi się, to co książki powinny tego rodzaju książki na pewno robić, to znaczy po przeczytaniu książek Michaela Parentiego naprawdę świat się remodeluje.

Jest jedna książka dosłownie Michaela Parentiego opublikowana w języku polskim w roku 1982.

Moim zdaniem ze szkodą dla polskiej publiczności i myślę, że skorzystalibyśmy na publikacji jakichś paru książek Michaela Parentiego.

Którego właśnie powoływanie się na święte założenia ojców założycieli jako rzekomo myśli na wskroś demokratyzującej, na wskroś no przenikniętej takim duchem liberalizmu demokratycznego dla Michaela Parentiego jest właśnie źródłem podstawowego problemu, którym jest

Jeszcze polecę trzy książki i przeczytam jeden troszkę bliżej teksta Michaela Parentiego.

Kolejna książka to jest książka, która, jak pisze jeden z autorów takich tekstów wspomnieniowych teraz w związku ze śmiercią Michaela Parentiego, wydana w 1997 roku, wkurzyła absolutnie wszystkich.

Tak jak głosi tytuł książki Marka Waldenberga, akurat mamy w Polsce doskonały odpowiednik tej książki Parentiego, chociaż książka Parentiego jest radykalnym przeciwieństwem pisarstwa Marka Waldenberga, ale to jeszcze zaraz powiem.

I książka na temat rozpadu czy rozbicia, ataku na Jugosławię Michaela Parentiego służy do tego, żeby zrozumieć, o co z tą Jugosławią chodziło, a jego zdaniem chodziło po prostu krajom zachodnim przede wszystkim, które miały przemożny wpływ na inicjowanie, eskalowanie,

Zresztą czas i dalsze prace na temat tego procesu zdecydowanie wsparły tezy Michaela Parentiego.

No i nie ma tej swady Michaela Parentiego może, ale ona pokazuje bardzo podobny obraz.

I jest wiele innych książek, które to robią i wydaje mi się, że w tym sensie to jest niesamowite, że historia po prostu całkowicie te tezy Parentiego zrehabilitowała.

No dobrze, tyle o książkach, a dzisiaj chciałbym opowiedzieć o jednym tekście Michaela Parentiego, czy też tak go lekko omówić, a mianowicie tekście, który nosi dość znamienny tytuł i wydaje mi się też bardzo

Po pierwsze dlatego, że on charakteryzuje gdzieś postawę samego Michaela Parentiego.

Dlatego, że Noam Czomski zdaniem Parentiego jest właśnie przykładem takiego gościa, który z jednej strony

I oczywiście ten antykomunizm lewicowy według Parentiego jest tak silny dlatego, że antykomunizm stał się, no jest on właśnie pierwszym punktem, pierwszym przykazaniem credo naszych czasów, ale też kartą wstępu na salony.

I upatruję tu wpływu też Michaela Parentiego, interesować jednak rzeczy, które gdzieś kończą się bardzo konkretnym stanowiskiem albo konkretnym wyzwaniem.

Pisma Parentiego jeszcze raz przez rzeczywistość zostają potwierdzone.

No a oczywiście wniosek z dzisiejszego odcinka jest taki, że biegnijcie i zdobywajcie teksty Michaela Parentiego, czytajcie i polecajcie i dyskutujcie nad nimi z innymi, jeśli jesteście wydawnictwem bądź korporacją wydawniczą.