Mentionsy

Niedawno, a dokładnie zdaje się 24 stycznia 2026 roku, zmarł w wieku 92-93 lat Michael Parenti.

Michael Parenti, robię ten odcinek dlatego, że nie wyobrażam sobie, żeby któraś z medialnych agent czy tytułów nie tylko korporacyjnych, ale i tych niby niekorporacyjnych i niezależnych poświęciła mu.

Michael Parenti był pisarzem politycznym, politologiem rewolucyjnym, również działaczem socjalistycznym amerykańskim, charakteryzującym się czymś, co w latach, w których przyszło mu pracować, stale nie było oczywiste, czyli pewną konsekwencją.

Piramid finansowych, oprócz tego, że gdzieś tam się uprawia naukę oczywiście na wysokim poziomie, ale tą naukę też się w odpowiedni sposób profiluje i ci, którzy nie pasują, zwłaszcza tacy jak Michael Parenti, którzy nie pasują konsekwentnie i rygorystycznie bym powiedział, to natychmiast z niej odpadną, tak było w jego przypadku, ale pomimo tej izolacji i

Moim zdaniem, jeśli miałbym scharakteryzować cechy jego pisarstwa, czy też to, co jakoś dla mnie osobiście jest największym zyskiem z lektur książek Michaela Parentiego, to jest to, że Michael Parenti, w przeciwieństwie do filozofów polityki czy filozofów, którzy w jakimś sensie się polityką zajmowali,

Michael Parenti jest tego jaskrawym przeciwieństwem.

Stanowią, wydaje mi się, to co książki powinny tego rodzaju książki na pewno robić, to znaczy po przeczytaniu książek Michaela Parentiego naprawdę świat się remodeluje.

Jest jedna książka dosłownie Michaela Parentiego opublikowana w języku polskim w roku 1982.

Moim zdaniem ze szkodą dla polskiej publiczności i myślę, że skorzystalibyśmy na publikacji jakichś paru książek Michaela Parentiego.

Michael Parenti pokazuje krok po kroku, naprawdę krok po kroku, instytucja po instytucji, że cały system polityczny Stanów Zjednoczonych, cała ta układanka, która często jest uznawana za model tego, co się nazywa check and balances, jest tak naprawdę antydemokratyczna, to znaczy jest zbudowana w taki sposób,

Którego właśnie powoływanie się na święte założenia ojców założycieli jako rzekomo myśli na wskroś demokratyzującej, na wskroś no przenikniętej takim duchem liberalizmu demokratycznego dla Michaela Parentiego jest właśnie źródłem podstawowego problemu, którym jest

A Michael Parenti jako konsekwentny socjalista oczywiście tego rodzaju strukturze się przeciwstawia.

Bardzo podobnie myśli o tej strukturze i zadaniach mediów informacyjnych Michael Parenti.

Michael Parenti pokazuje, zresztą Czomski z Hermanem też, o wiele bardziej złożone filtry, przez które ta rzeczywistość zostaje przepuszczona, żeby w efekcie dać obraz, o który te klasy posiadające zabiegają, które chcą przedstawiać całemu społeczeństwu.

Michael Parenti i Noam Chomsky z Edwardem Harmanem pokazują, że to też nie jest żadna teoria spiskowa, to nie są jakieś rojenia, to są bardzo dobrze zanalizowane rzeczy od strony ekonomii politycznej, od strony krytyki mediów, od strony krytyki propagandy i o tym po prostu trzeba wiedzieć, żeby w ogóle się zabierać za poważne dyskutowanie o świecie.

Jeszcze polecę trzy książki i przeczytam jeden troszkę bliżej teksta Michaela Parentiego.

Kolejna książka to jest książka, która, jak pisze jeden z autorów takich tekstów wspomnieniowych teraz w związku ze śmiercią Michaela Parentiego, wydana w 1997 roku, wkurzyła absolutnie wszystkich.

Natomiast Michael Parenti opowiada o faszyzmie i komunizmie nie jako o dwóch wersjach totalitaryzmu, jak się już w międzyczasie utrwaliło, dzięki różnym, całym szeregom autorów, od pewnie Hayeka, Hannah Arendt, po Furetta i różnych tam epigonów, epigonów.

A tutaj Michael Parenti dostarcza takiego modelu myślenia na temat najnowszej historii, który zupełnie inaczej rozkłada te stawki

I to jest niesamowite, że Michael Parenti napisał tę książkę w 1997 roku, czyli w apogeum tego procesu.

I tutaj mamy do czynienia też... Zresztą Michael Parenti dobrze się znał z Howardem Zinnem, czyli gdzieś tam...

Co więcej, ona twierdzi, w sensie Michael Parenti twierdzi w niej, że ten model interpretacji zabójstwa Juliusza Cezara odziedziczyliśmy po jego zabójcach.

Zresztą jest taki jeden tekst o Michaelu Parentim, który tutaj też podlinkuję, właśnie taki żegnający go.

I książka na temat rozpadu czy rozbicia, ataku na Jugosławię Michaela Parentiego służy do tego, żeby zrozumieć, o co z tą Jugosławią chodziło, a jego zdaniem chodziło po prostu krajom zachodnim przede wszystkim, które miały przemożny wpływ na inicjowanie, eskalowanie,

I Michael Parenti pokazuje, i to jeszcze sięgając do czasów, kiedy żył Tito, a na pewno do czasów zaraz po jego śmierci,

W stanie całej historii tego rozpadu czy rozbicia przeprowadzić, przypomnieć tutaj, ale naprawdę Michael Parenti robi to wyśmienicie.

Michael Parenti też oczywiście pokazuje tę drugą wojnę w Jugosławii, czyli o Kosowo jako przykład nieprawdopodobnej manipulacji.

Zresztą czas i dalsze prace na temat tego procesu zdecydowanie wsparły tezy Michaela Parentiego.

I też jestem ogromnie wdzięczny Michaelowi Parentiemu za nią, bo ona mi otworzyła oczy.

No i nie ma tej swady Michaela Parentiego może, ale ona pokazuje bardzo podobny obraz.

No dobrze, tyle o książkach, a dzisiaj chciałbym opowiedzieć o jednym tekście Michaela Parentiego, czy też tak go lekko omówić, a mianowicie tekście, który nosi dość znamienny tytuł i wydaje mi się też bardzo

Na stronie The Greenville Post w 2015 roku, czyli w takim momencie, kiedy Michael Parenti już troszeczkę zapadł na zdrowiu, w związku z tym się wycofywał z publicznej działalności.

Po pierwsze dlatego, że on charakteryzuje gdzieś postawę samego Michaela Parentiego.

I upatruję tu wpływu też Michaela Parentiego, interesować jednak rzeczy, które gdzieś kończą się bardzo konkretnym stanowiskiem albo konkretnym wyzwaniem.

No a oczywiście wniosek z dzisiejszego odcinka jest taki, że biegnijcie i zdobywajcie teksty Michaela Parentiego, czytajcie i polecajcie i dyskutujcie nad nimi z innymi, jeśli jesteście wydawnictwem bądź korporacją wydawniczą.

Zróbcie to samo, wydajcie, sprzedajcie, zarabiajcie na Michaelu Parenti.