Mentionsy

Imponderabilia - Karol Paciorek
Imponderabilia - Karol Paciorek
27.04.2026 03:55

"Byłam zakochana w innym, gdy wychodziłam za mąż" - pisały kobiety w pamiętnikach. Antonina Tosiek

Antonia Tosiek - literaturoznawczyni, pisarka (również wierszy), autorka książki 'Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet'. To esej o życiu kobiet, które pisały o sobie przez całe stulecie i wysyłały pamiętniki na konkursy. Antonina nie tylko przeczytała wiele zachowanych rękopisów, ale przede wszystkim w swojej książce nadała kontekst opowieściom, które kryją się na kartach zachowanych pamiętników. Jak wyglądało życie na wsi? Czy to coś jak "Chłopki"? Jak wygląda historia Polski widziana z perspektywy XX-wiecznej wsi i dlaczego ten obraz nadal może mówić dużo więcej o Polsce dziś, niż może się nam wydawać. Tak jak mówię w podcaście - uważam tę książkę za świetną i absolutnie wartą przeczytania, polecam naszą rozmowę i późniejszą lekturę. A, no i dowiesz się też co o tym wszystkim miał do powiedzenia Wiesław Myśliwski.

Rozdziały (11)

1. Wstęp i przedstawienie autorki

Autorka przedstawia się i opowiada o swoim biograficznym kontekście.

2. Biogram i pierwsze wrażenia od książki

Autorka opowiada o swoim biograficznym kontekście i opisuje swoją książkę jako fenomenalną.

3. Historia znalezienia pamiętników chłopów

Autorka opowiada o znalezieniu pamiętników chłopów w 2016 roku i jej emocjonalnej reakcji na to.

4. Analiza pamiętników i ich znaczenie

Autorka opowiada o historii archiwów pamiętników i ich przeznaczeniu, a także o problemach z utrzymywaniem ich.

5. Praca nad książką i jej inspiracje

Autorka opowiada o swojej pracy nad książką i inspiracjach do jej pisania.

6. Znaczenie oryginalnych tekstów i ich interpretacji

Autor opowiada o zaletach korzystania z oryginalnych tekstów pamiętników, podkreślając, że można zacytować dokładnie, co piszą autorki, a nie opowiadać o ich doświadczeniach. Mówi o braku cenzury i redakcji w oryginalnych tekstach.

7. Kwestia reprezentacji i wyboru materiału

Autor opowiada o trudnościach wyboru materiału do książki, podkreślając, że musi utrzymać równowagę między ciekawością opowieści a rzetelnością źródeł. Mówi o problemach z wydawnictwem i redakcji, a także o znaczeniu wiarygodności źródeł dla historii tych kobiet.

8. Wpływ wstydu na pisownię i doświadczenia kobiet

Autor opowiada o roli wstydu w pisowni i doświadczeniach kobiet, podkreślając, że wstydu jest sporo w pamiętnikach, a często kobiecie trudno jest opisać swoje doświadczenia, bo jest przekonana o swojej gorszości.

9. Krytyka i kontrowersje wokół pamiętników

Rozmowa o krytykowaniu źródeł i narracji, a także o popularności i fenomenie sprzedaży książek opartych na doświadczeniach kobiet z lat 90. i współczesności.

10. Kwestia rozmiaru i jakości powieści

Diskurs na temat odpowiednich rozmiarów i jakości powieści, w tym krytyka 300-stronicowego standardu wydawnictwa.

11. Preferencje literackie

Kobieta opowiada o swoich ulubionych pisarzach i powieściach, w tym o „Ziemi obiecanej” Stanisława Wyspiańskiego, Emilu Zolę i Roberto Bolanii.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 10 wyników dla "Wiesław Myśliwski"

Pani profesor nazywała się Wiesław Myśliwski?

Zrobię maleńki dodatek na marginesie naszej rozmowy, bo przed chwilą wywołałem do tablicy ciepłej pamięci Wiesława Myśliwskiego.

Jako, że Wiesław Myśliwski nie żyje,

Wiesław Myśliwski jako bardzo młody facet, na początku lat 60-tych pracował w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej i został oddelegowany z ramienia tejże spółdzielni do bycia jednym z lektorów w konkursie.

No i opinie tych lektorów były różne, a Wiesław Myśliwski był harsh, na pewno, w wielu momentach.

Ty gównioro, naucz się pisać, a potem szkaluj Wiesława Myśliwskiego.

Bo Wiesław Myśliwski jest po prostu, był, świeć ci losie nad nim, był po prostu osobą, która w ogóle... Moim zdaniem to jest dobrze.

Jeszcze bardzo ciekawe jest to, że ja bardzo lubię wczesne powieści Wiesława Myśliwskiego, Pałac i Nagisad.

Ja znalazłam ten fragment z pamiętników z lat 60., który czytał Wiesław Myśliwski.

Widzisz, bo są ci panowie... Wiesław Myśliwski, czek!