Mentionsy

Braxhuften zeznał, że Damien Monaghan był jego najlepszym przyjacielem.

W przeciwieństwie do bliskiej relacji z Monaghanem, stosunki Braxhuftena z Vincentem Costello były napięte.

Braxhuften opisał swoją relację z Vincentem Costello.

Według Braxhuftena to stało się zarzewiem nienawiści do Vincenta Costello.

Twierdził, że Braxhuften nakrzyczał na niego, by podgłośnił radio i telewizor, na którym akurat leciał film Scarface.

Gdy von Bommel spełnił polecenie, Braxhuften udał się do pokoju i otworzył ogień do trzech mężczyzn.

Wtedy Braxhuften miał ponownie strzelić w stronę Monaghana, by, jak twierdził, ulżyć mu w cierpieniu.

Von Bommel twierdził, że Braxhuften krzyczał, że mężczyźni wciąż żyją i rozkazał mu dźgać ich nożem.

Braxhuften został opisany jako osoba o przeciętnym lub wyższym ilorazie inteligencji, mająca tendencję do otaczania się ludźmi, którymi mógł manipulować.

Opisując zbrodnie Braxhuftena jako odrażające i przyprawiające o mdłości, Riringus stwierdziła, że zasługuje on na dożywocie.

Braxhuften został uznany za winnego morderstwa pierwszego stopnia, jednak ze względu na swój młody wiek nie otrzymał maksymalnej kary do żywocia, czyli 20 lat, lecz został skazany na 18 lat pozbawienia wolności.

W przypadku dobrego sprawowania Braxhuften mógł opuścić więzienie po 12 latach, a von Bommel po 6.

W ramach wyroku Braxhuften i von Bommel zostali również zobowiązani do pokrycia części kosztów poniesionych przez rodziny Monaghan i Costello.

Kara Braxhuftena została jeszcze bardziej zmniejszona.

Choć Braxhuften i Von Bommel przyznali się do wyłącznej odpowiedzialności za zabójstwa Damiena Monaghana oraz Vincenta i Morgana Costello,