Mentionsy

Mijając przed pokój, komisarz policji skinął na żandarmów, którzy wzięli Dantesa między siebie.

I żandarm zwrócił się do Dantesa.

Twierdza, której posępną legendą żyje od lat trzystu Marsylia, która tak nagle ukazała się oczom Dantesa, co ani o niej nie pomyślał, sprawiła na nim takie wrażenie, jak widok szafotu na skazańcu.

– zawołali żandarmi, popychając Dantesa.

A ponieważ każdy więzień przynosi dozorcy przynajmniej 10 sous na dzień, opiekun Dantesa obliczył szybko, jaką stratę przyniosłaby mu jego śmierć i rzekł tonem łagodniejszym.

Żołnierze chwycili Dantesa, który wpadł w jakiś rodzaj odrętwienia i poszedł bez oporu za nimi.