Mentionsy

— zapytał Monte Christo.

Tak, ale ojciec uwielbia pada, rzekł Monte Christo.

— zapytał Monte Christo z rozbrajającą naiwnością w głosie.

Przecież tak dobrze ze sobą żyli, rzekł Monte Christo z tą samą naiwnością.

– Jesteśmy na miejscu – rzekł Monte Christo.

Monte Christo wstał i raz zadzwonił.

Ależ skąd to bardzo proste, odrzekł Monte Christo.

Niewolnica Hrabiego de Monte Christo to we Francji niesłychane.

Otwarła ze zdumienia oczy, ponieważ Monte Christo po raz pierwszy przyprowadził do niej obcego mężczyznę.

Monte Christo podszedł do niej i podał jej rękę, do której jak zwykle przylgnęła ustami.

— Przyjaciela — rzekł Monte Christo w tym samym języku.

Monte Christo zwrócił się do Alberta.

Monte Christo zastanowił się chwilę.

Monte Christo wskazał Albertowi dwa składane krzesełka, które przysunęli do małego, okrągłego stolika.

Ależ proszę, niech Pan zapali, rzekł Monte Christo.

Monte Christo i Heidi pili napar na sposób arabski, bez cukru.

Monte Christo odwrócił się ku Hayde i, podnosząc brwi, dał jej znak, aby z uwagą zastosowała się do polecenia, które usłyszy, po czym rzekł po grecku.

Monte Christo wymienił z dziewczyną szybkie spojrzenie.

Alberiusz miał wymienić nazwisko swojego ojca, gdy Monte Christo podniósł delikatnie palec na znak milczenia.

Monte Christo patrzył na nią z wyrażem niewymownej ciekawości i współczucia.

Monte Christo dał mu znak.

Monte Christo nalał jej trochę zimnej wody do szklanki, podając ją rzekł łagodnie, a zarazem z nutą tonu rozkazującego w głosie.

— Nic nie szkodzi — odpowiedział Monte Christo.

który przyjął nauczycieli i kazał mnie uczyć, a gdy miałam 13 lat, sprzedał mnie sułtanowi Mahmudowi, od którego ja, rzekł Monte Christo, odkupiłem ją, jak już panu mówiłem, za szmaragd podobny do tego, w którym trzymam pastylki haszyszu.