Mentionsy

Hayde.

Hayde.

Hayde jest bardzo rzadkim imieniem we Francji, ale dość pospolitym w Albanii i Epirze.

Najwyraźniej tak, skoro Hayde jest moją niewolnicą.

Hayde jest wychowana prawie jak Paryżanka.

– Albert zwrócił się do Haydee.

– Miałam wtedy pięć lat – odpowiedziała Haydee.

Monte Christo odwrócił się ku Hayde i, podnosząc brwi, dał jej znak, aby z uwagą zastosowała się do polecenia, które usłyszy, po czym rzekł po grecku.

Zdaje mi się, że to piękny kraj, rzekła Hayde.

Hayde uśmiechnęła się smutno.

Proszę mi wierzyć, było coś złowieszczego, doznała Hayde, potrząsając głową i blednąc na samo wspomnienie, w tym długim szeregu niewolnic i służących, zaspanych jeszcze, jak mi się zdawało, bo sama nie byłam dobrze rozbudzona.

Wkrótce, rzekła następnie Hayde, pochód zatrzymał się.

Hayde przerwała na chwilę wspomnienia tragicznych wydarzeń.

Tu po raz drugi Hayde zamilkła, dławiona wzruszeniem, a pot zrosił jej pobladłe czoło.

Hayde otarła łzy jej czoło, po czym znów zaczęła mówić.

Hayde opuściła ręce, wydając z siebie rozdzierające westchnienie i spojrzała na hrabiego, jakby pytała, czy jest zadowolony, że spełniła jego żądanie.

Hayde wyczytała to samo pragnienie z oczu obu mężczyzn i podjęła opowiadanie.

— Nie — odpowiedziała Hayde.