Mentionsy

A ponure oblicze Wilforta sprawiało, że promieniająca twarz Mercedes z tym jaśniejszym biła blaskiem.

W tej błogiej nadziei twarz Wilforta przybrała tak radosny wyraz, że kiedy oderwał się od swoich myśli i spojrzał na Dantesa, Edmund, który śledził każdą zmianę na obliczu sędziego, jął uśmiechać się tak serdecznie, jak sędzia uśmiechał się do siebie.

Jakieś to szczęście dla mnie mieć do czynienia z takim jak pan człowiekiem i wzrokiem pełnym wdzięczności spojrzał na Wilforta.

Grom z jasnego nieba nie poraziłby tak Wilforta jak owe niespodziewane słowa.

A jeśli on zna treść listu, mówił sam do siebie, jeśli się jeszcze dowie, że Noirtrien jest ojcem Wilforta, jestem zgubiony na zawsze.

Zaledwie drzwi zamknęły się za nim, Wilforta opuściły do reszty siły i niemal zemdlony padł na krzesło.