Mentionsy

Wyznaję z radością, że jesteś dobrym sługą, panie Bertuccio, chociaż sam nie miałeś zbyt wiele zaufania do mnie.

I właśnie wtedy – ciągnął Bertuccio – udałem się do pana hrabiego.

A teraz, dodał Bertuccio, Ekscelencja rozumie, poznawszy przyczynę, jak strasznych uczuć doznałem na widok tego domu, którego od tej pory nie widziałem, tego ogrodu, gdzie się tak niespodzianie znalazłem, tego miejsca, na którym zabiłem człowieka.

Nie ciesz się, Bertuccio.

W tym tkwi cała twoja zbrodnia, Bertuccio.

Bertuccio zakrył twarz rękami.

A teraz, Panie Bertuccio, zostaw mnie samego.

Proszę wracać do domu, mój Bertuccio, i spać spokojnie.

Bertuccio skłonił się hrabiemu z szacunkiem i oddalił się z westchnieniem.

Bertuccio, widząc zamyślenie hrabiego, nie rzekł ani słowa i usiadł na koźle obok Stangreta.

Hrabia wydał Bertucciowi kilka rozporządzeń.