Mentionsy

Peppino właśnie czynił przygotowania do tego, by warta upłynęła mu jak najprzyjemniej.

Obok garnka Peppino położył jeszcze koszyczek winoogron z Velletri i butelkę Orvieto.

Peppino stanowczo był smakoszem.

— rzekł Peppino, odłożywszy miskę na ziemi, w taki sposób, że zapach wzniósł się prosto do nozdrzy danglarsa.

— odparł Peppino, odbierając kurczaka z rąk młodego bandyty i kładąc go na spróchniałym stole, który stanowił wraz z zydlem i posłaniem z koźnych skór całe umeblowanie celi.

— rzekł Peppino, podając nożyk o tępym czubku i bukszpanowy widelec.

— Proszę — rzekł, rzucając Peppinowi Ludwika.

— Chwileczkę, ekscelencjo — rzekł Peppino, prostując się.

I już chciał się zabrać do krojenia kurczęcia, ale Peppino przytrzymał mu rękę i nadstawił dłoń w oczekiwaniu.

Wziął pióro i papier, które podał mu Peppino, wypisał cedulę i podpisał.

Peppino przeczytał uważnie dokument, włożył go do kieszeni i wrócił do swojego grochu.