Mentionsy

Podpis Danglarsa.

A jego bankierem nie jest Danglar?

Gdy spotkał hrabiego de Monte Christo, ów jechał akurat do pałacu Danglarsa przy ulicy Chausse d'Antin.

Wczoraj w nocy z panią Danglar, z jedną taką kuzynką.

Danglar spojrzał kątem oka, jakby chciał się przekonać, czy hrabia kpi, czy też mówi poważnie.

Danglar uśmiechnął się do hrabiego.

— odpowiedział Danglar i rozjaśniał się pyszałkowato.

Monte Christo zważył na dłoni kawałki papieru, które z dumą wręczył mu Danglar i przeczytał.

Baron Danglar.

Grom z jasnego nieba nie przeraziłby bardziej Danglarsa.

Bank Danglarsa wypłacił mi 5 milionów franków bez żadnego uprzedzenia i bez najmniejszej zwłoki.

Podał pięć świstków Danglarsowi.

— O tak — rzekł Danglar, ocierając pot z czoła.

— Ach, tak, tak — powiedział Danglar.

Ale jest jeszcze 100 tysięcy franków, zauważył Danglar.

Danglar ponownie zbladł i szybko pożegnał się z hrabią.

Natychmiast po wyjściu pana de Monte Christo wprowadzono go do gabinetu Danglarsa.

Tymczasem Danglars, tłumiąc niepokój, szedł naprzeciw panu de Beauville.

A mówi się, że trzeba współczuć sierotom, zażartował Danglar.

Zaskoczyłoby to prezes, ale jutro, dodał Danglar z uśmiechem, to co innego.

Pan de Beauville wziął do ręki kwit, który podał mu Danglar i przeczytał.

Pokwitowanie na sumę pięciu milionów stu tysięcy franków, które otrzymałem od pana barona Danglarsa.

To jeden z najlepszych banków w Europie, rzekł Danglar, rzucając niedbale na biurko kwit, który podał mu pan de Beauville.

A jak pan widzisz, dodał niedbale Danglar, darzy mnie szczególnymi względami, bo zostawił mi 100 tysięcy franków agio.

Chętnie, rzekł Danglartonem, najnaturalniejszym w świecie.

No, to przyślij pan kogoś o 12, rzekł Danglar z uśmiechem.

Ech, ale ja tak myślę, rzekł nagle Danglar, to można zrobić coś lepszego.

Niech mi pan wybaczy szczerość, ale wydawało mi się przed chwilą, rzekł Danglar bezczelnie, że masz pan jakiś deficycik do wyrównania.

Biedna Eugenia, westchnął Danglar, wiesz pan, że chce wstąpić do klasztoru?

Ledwie zamknęły się za nim drzwi, Danglar zerwał się gwałtownie na nogi i wrzasnął.

Do pani baronowej Danglar.