Mentionsy

Ja w Barcelonie spędziłam w sumie 10 lat i bez kilku miesięcy to 10 lat było spędzone w dzielnicy El Raval.

Bo Raval tego lukru nie ma.

Także myślę sobie, że to ten erbario mogę o sobie powiedzieć właśnie dzięki temu między innymi, że mieszkałam w dzielnicy El Raval.

I też właśnie między innymi z rzeczywistością Ravalu, która zrzesza w sobie ludzi zewsząd, bo większość społeczności Ravalu jest z zagranicy, czyli urodziła się poza Hiszpanią, to jest ponad 50%, między 52 a 60% z tych liczb, do których dotarłam.

Spędziłam kilka godzin szukając konkretnej cyfry, jeżeli chodzi o liczbę różnych narodowości w dzielnicy El Raval.

Okiem nieeuropejsko-centrycznym, bo wydaje mi się, że często właśnie mamy w Europie skłonność do patrzenia na siebie jako centrum świata, a Raval daje właśnie taką lekcję, jak to może być zupełnie inaczej gdzie indziej.

Mówi się, że Raval to nie jest dzielnica malownicza, ale dla mnie jest.

I możliwe też, że kwestia wychowania w Polsce z tą naszą architekturą socrealistyczną i szarością sprawia, że dla mnie ten Raval jest piękny.

I ta dzielnica, dzielnica El Raval czuje to coraz mocniej, bo jest dużo spekulacji, jeżeli chodzi o nieruchomości właśnie tam.

Ale w ogóle nazwa El Raval spotkacie się z tą nazwą w różnych innych hiszpańskich miastach.

Nawet tutaj u mnie właśnie w Kujerze też jest dzielnica El Raval.

Nazwa El Raval pochodzi z arabskiego Arrabat,

Ale utarł się właśnie termin El Raval.

I zanim Wam opowiem, jak doszło do tego, że ten Raval jest dzisiaj w tym momencie taką dzielnicą, jaką jest, właśnie taką multi-culti, ale też artystyczną, też ma bardzo dużo organizacji,

Mówię jego jakby w rodzaju męskim El Raval, dzielnica ten Raval, ale my w polskim mamy dzielnica jest rodzaju żeńskiego, ta dzielnica, a w hiszpańskim jest El Barrio, jest ten dzielnic.

I tak to Raval został włączony niby do Barcelony.

Ale jednak cały czas, mimo że był fizycznie w Barcelonie, to nie był w wyobrażeniu jakby samej Barcelony, o sobie samej i to miasto tolerowało ten Raval i go potrzebowało, bo tam były właśnie szpitale, ale też była taka pogarda, że to jest ta trzecia dzielnica.

Było jakieś odrzucenie i myślę, że do dziś gdzieś tam to istnieje w tym duchu Ravalu.

Wiek XIX, wiek rewolucji przemysłowej, gdzie właśnie Raval stał się centrum przemysłowym Barcelony.

Także w Barcelonie w dzielnicy El Raval wiele dawnych klasztorów zostało wtedy zlikwidowanych albo sprywatyzowanych.

No, tragiczne warunki życia i tym samym Raval stawał się dzielnicą buntu społecznego właśnie wobec nierówności klasowych.

W dzielnicy El Raval.

I chciałam wam przeczytać fragment z książki reporterskiej właśnie o dzielnicy El Raval.

W przypadku dzielnicy El Raval też, jako że ona była blisko portu, no to właśnie mieszała się bohema z klasą robotniczą, z artystami i wiele miejsc w tamtych czasach po prostu było

Ulokowanych w dzielnicy El Raval takich klubów, miejsc spotkań, domów publicznych i tak dalej.

I chciałam przeczytać fragment dlatego, że to jest ciekawe, bo czytam tą książkę i tak wspominam El Raval i że ten duch sprzed 100 lat, nawet sprzed 500 lat gdzieś tam w tej dzielnicy się utrzymuje i że to jest jednak, mimo że zaraz dotrzemy do tego,

El Raval określa Francisco Madrid jako piątą dzielnicę.

I wydaje mi się, że do dzisiaj Raval zachowuje tego ducha miksu społecznego zupełnie nie z tej ziemi, gdzie właśnie ludzie sztuki, literatury przecinają się ze zwykłym człowiekiem, pracownikiem, ale też pracownikiem z innego kraju, z drugiego końca świata.

Faktem jest, że Raval nie jest bezpieczną dzielnicą Barcelony.

Jest to pierwszy odcinek o dzielnicy Barcelony El Raval.

Będzie jeszcze jeden, na pewno, dlatego, że nie zmieściłam tutaj na przykład własnych doświadczeń, jeżeli chodzi o kradzieże na Ravalu, które chętnie Wam opowiem, no i współczesnej historii.