Mentionsy

Działalność PPR cechowały sowietyzacja życia i wszechobecne patologie.

Akcje te, poza pracami czynników administracji państwowej, stymulowały okulniki i wytyczne Komitetu Centralnego PPR.

Tym samym decyzją Komitetu Centralnego PPR na obszar ten skierować miano z województwa białostockiego 200 członków partii, których w pracy organizacyjnej wspomóc mieli oddalegowani działacze partyjni z województwa warszawskiego oraz lubelskiego.

Dość istotnym elementem budowy i jednocześnie wzmacniania pozycji PPR była realizacja przez Komitet Wojewódzki, zgodnie ze wskazaniami podpułkownika Prawina, tj.

Pierwsze zebranie organizacyjne PPR na Warmii i Mazurach, zainicjowane przez delegatów Komitetu Centralnego, to jest Jakuba Łączyńskiego oraz Mieczysława Rochatnickiego, zostało przeprowadzone w środę, 18 kwietnia 1945 roku w Olsztynie.

Uczestniczyło w nim 22 członków PPR oraz 25 tak zwanych sympatyków.

Decyzją Komitetu Centralnego PPR Andryszewskiego zastąpił delegat centrali, były sekretarz Komitetu Powiatowego PPR w Białej Podlaskiej, Michał Sokołowski.

Pierwszą siedzibą tegoż komitetu, a więc władz PPR w Okręgu Mazurskim, stał się budynek przy ulicy Kopernika 47, a następnie już do końca istnienia partii budynek przy ówczesnym Placu Nowotki.

W 1945 roku Komitet Wojewódzki PPR dążył do ukształtowania strukturalnego, zgodnego z innymi odpowiednikami w kraju.

Faktyczną władzą partyjną była egzekutywa Komitetu Wojewódzkiego PPR.

Tę, jak i kolejnych pierwszych sekretarzy KW wyznaczał jednak Komitet Centralny PPR.

Uczestnicy wspomnianego kwietniowego zebrania wezwali członków PPR do intensywnej pracy w celu zdobycia ziemi mazurskiej dla państwowości polskiej.

Dając tym impuls do akcji rozwijania wpływów politycznych PPR w terenie.

Tożsame hasła określające proces odgórnego budowania partii, faktycznie jej instalowania w terenie zostały zdefiniowane na kolejnym posiedzeniu plenarnym Komitetu Wojewódzkiego PPR, które odbyło się 2 czerwca 45 roku.

Tym samym akcja rozbudowy struktur organizacyjnych PPR była uzależniona od rozwoju polskiego osadnictwa.

Pierwsze działania PPR zmierzające do stworzenia ogniw terenowych podjęto w czerwcu 45 roku, kiedy do powiatów decyzją Komitetu Wojewódzkiego skierowanych zostało 26 aktywistów partyjnych.

Według referatu wygłoszonego podczas konferencji wojewódzkiej PPR, odbywającej się w kwietniu 46 roku, z oddelegowanych działaczy partyjnych jedynie

Pierwsza próba budowy terenowego aparatu partyjnego zakończyła się więc całkowitą kompromitacją wojewódzkich aktywów PPR.

W związku z wejściem do partii osób, którym obca jest ideologia PPR, pisał jeden z członków aktywu Komitetu Wojewódzkiego.

Proces organizacyjny PPR w powiatach, w tym rozwoju jej kadr, mimo wciąż ujawniających się problemów, był kontynuowany.

I tak już w sierpniu 45 roku, mimo wspomnianych trudności, PPR na Warmii i Mazurach liczyć miała 1300 członków.

Zjawiska te dość mocno zakorzeniły się wśród kadr PPR na Warmii i Mazurach.

Z tych samych powodów zdjęto z funkcji pierwszego sekretarza PPR w Biskupcu Zdzisława D., a następnie także jego następcę Adolfa P. Z kolei w sierpniu 1946 roku

Za nadużycia majątkowe odwołano pierwszego sekretarza Komitetu Powiatowego PPR w Ostródzie, a kilka miesięcy później również jego następcę, którego na to stanowisko wskazał Komitet Wojewódzki.

Niemal symbolicznym i bardzo wymownym dopełnieniem tego obrazu jest przypadek działacza partyjnego z Komitetu Powiatowego PPR w Braniewie, Stanisława R. Wedle charakterystyk partyjnych towarzysz ten, jak czytamy... Z zasady jest materialistą.

Swoistym dopełnieniem patologii kadr PPR na Warmii i Mazurach stało się wszechobecne pijaństwo funkcjonariuszy partyjnych.

Jego skale ujawniały sprawozdania wizytujących teren instruktorów Komitetu Wojewódzkiego, jak również raporty z przeprowadzonej weryfikacji struktur partyjnych przed planowanym zjednoczeniem PPR z PPS-em w 48 roku.

Obok szabrownictwa pijaństwo stały się znakiem rozpoznawczym aktywu partyjnego PPR na Warmii i Mazurach.

Takie kroki dyscyplinujące Komitet Wojewódzki PPR w Olsztynie podjął między innymi wobec pierwszego sekretarza Komitetu Powiatowego PPR w Iławie, Franciszka B.

którego w lipcu 46 roku przeniesiono na takie samo stanowisko do Komitetu Powiatowego PPR w Kętrzynie.

Ale próbą, która zaistniała w momencie, kiedy funkcjonariusz partyjny systematycznie swym złym zachowaniem skompromitował się całkowicie w oczach miejscowej ludności, co oczywiście podważało i tak niski autorytet PPR.

Wójta jednej z gmin oraz pierwszego sekretarza tamtejszego komitetu PPR.

Ten zaś stawał się na tyle powszechny i odczuwalny, a przez to trudny do ukrycia przed społecznością regionu, że poruszono tę kwestię na posiedzeniu egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PPR.