Mentionsy

O dziwo, na początku pierwszego spotkania von den Bach zachwalał zdolności dowódcze generała Tadeusza Komorowskiego, mówił o bitności powstańców, ale też o słuszności decyzji o zawieszeniu broni.

Po powrocie generała Komorowskiego ze Żarowa do Warszawy spotkał się z nim przewodniczący Rady Jedności Narodowej Kazimierz Puzak, pseudonim Bazylii.

I stanął przed Moskiewskim Sądem wraz z piętnastoma innymi przywódcami Polski Podziemnej, w tym z następcą Komorowskiego na stanowisku dowódcy AK, generałem Leopoldem Okulickim Niedźwiadkiem.

Należał do najbliższych współpracowników generała Tadeusza Bora Komorowskiego i teraz, po wejściu w życie decyzji o kapitulacji, razem z nim przekraczał niemieckie pozycje na czele długich szeregów powstańczego wojska.

Na ten okres niewoli Komorowskiego możemy spojrzeć również oczami kata powstania Ericha von dem Bacha, który po kilku latach zeznawał przed polskim prokuratorem Janem Sawickim.

Chcę zaznaczyć, że pełnomocnicy Bora Komorowskiego byli ze mną przez cały czas i jadali ze mną.

Podczas mojej bytności zapytałem Bora Komorowskiego, czy miałby zastrzeżenia przeciwko audiencji u Himmlera.

Później zresztą jeszcze dochodziło do spotkań Komorowskiego z wysłannikami Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy.

Te rozważania związane z sądowaniem generała Bohra-Komorowskiego w kontekście nawiązania bliższych relacji z władzami III Rzeszy wywołują zdumienie.

Po krótkim pobycie w Berlinie generała Tadeusza Bora Komorowskiego oraz towarzyszących mu oficerów Komendy Głównej AK Niemcy wywieźli do obozu jenieckiego w Langwasser koło Norymbergi.

Skoldic w nocy na 13 kwietnia 1945 roku po raz kolejny zabrano Komorowskiego wraz z kilkoma znakomitościami, w tym pięcioma generałami.