Mentionsy

Zapowiadałem, że będziemy mówili o 11 listopada, nieświętowanym przez PRL-owskie władze.

Władze PRL-u odcinały się od II RP nie gwałtownie, ale szybko i wyraźnie.

No rzeczywiście ja głównie się zajmuję historią PRL-u, w tym historią szeroko rozumianych przedstawień społecznych, rytuałów, obchodów, rocznic także.

Z tych samych powodów, z jakich wkrótce później Bierut był prezydentem, z tych samych powodów, z jakich jeszcze w tych pierwszych latach PRL-u władza de facto komunistyczna, chociaż jeszcze nominalnie demokratyczna, jak to się nazywała, bardzo dbała o uroczystości kościelne, które miały być... Chodziła pod baldachinem.

I temu właśnie służyło to święto, ta rocznica rewolucji i ona była przez cały okres PRL-u, bo ja oczywiście mówimy o okresie stalinowskim, który był takim momentem najbardziej ekstremalnym, esencjonalnym tej propagandy, ale ona w bardziej rozwodnionej formie trwała aż do końca lat 80-tych, czyli nie obchodzono 11 listopada oficjalnie, a obchodzono rocznicę rewolucji już po 56 z mniejszą pompą, ale nadal.

To była delegitymizacja taka otwarta, po raz pierwszy tak w przestrzeni publicznej, jawna delegitymizacja PRL-u.

Ta II Rzeczpospolita miała różne no mniej lub bardziej poważne wady, które nie pozwalają jej postawić na równi z PRL-em.

I wcześniej była bardzo głęboka krytyka rzeczywistości PRL-owskiej, ale bez takich otwartych nawiązań do II Rzeczpospolitej.

Przykładem na to, że jednak PRL nie odcina się od II Rzeczpospolitej, tylko z niej wyrasta i że jest to pewnego rodzaju ciągłość i tradycja, bo no właśnie w historii PRL-u cały czas te dwa, te dwie siły ze sobą walczą, czy te dwie idee.

Jedna, że PRL to jest wszystko od nowa, bo mamy nowy rewolucyjny początek.

Mówiliśmy o czasach PRL-u, bo Piotr Osenka profesor jest znakomitym tego egzekwentem i znawcą.