Mentionsy

Mit blitzkriegu w Polsce.

Mit blitzkriegu w Polsce nie jest pozycją, która została stworzona z myślą o badaczach historii.

Mit blitzkriegu w Polsce opowiada o kilkunastu najczęściej pojawiających się, czy najbardziej szkodliwych mitach, przekłamaniach lub niedopowiedzeniach dotyczących kampanii polskiej.

W pierwszej kolejności mit blitzkriegu w Polsce mierzy się z legendą samego blitzkriegu, zadając pytanie – zaskakująca strategia czy znak rozpoznawczy?

Mit Blitzkriegu.

Cytat ze szkolnego podręcznika dotyczący blitzkriegu podczas kampanii polskiej nie jest odosobnionym przypadkiem.

Strategia blitzkriegu.

Zaraz po zakończeniu II wojny światowej za oceanem zaczęła zdobywać popularność teoria dotycząca strategii blitzkriegu jako przemyślanego planu uzyskania światowej supremacji przez Niemcy.

Czy istniała strategia blitzkriegu?

Za sprawą strategii blitzkriegu mobilizowano tylko takie środki gospodarcze, osobowe i militarne, jakie były potrzebne do pokonania wyizolowanego wcześniej politycznie przeciwnika.

Dopiero powiększony za sprawą podbojów potencjał pozwalał na przejście ze strategii blitzkriegu do strategii wojny totalnej i rozpętania w ten sposób wojny światowej.

Strategia blitzkriegu była kuszącą, ale stworzoną post-factum teorią, która, parafrazując Timothy'ego Masona, kombinacje przypadkowych zdarzeń i realnych sukcesów zamieniła w przemyślaną koncepcję.

W odpowiedzi admirała Ericha Reydera, pułkownika Kurta Thomasa czy generała Ludwika Becka cytowanych przez Karla Heinza Friesera w jego książce Legenda blitzkriegu spojrzenie na tę kwestię nabiera rumieńców.

Dla niemieckich oficerów wyższego szczebla z lat poprzedzających wojnę sama koncepcja blitzkriegu nawet w ujęciu wojskowym jawiła się w najlepszym wypadku jako iluzja lub błędne założenie, a w najbardziej skrajnych jako niedorzeczny sen.

Jak pisał wspomniany powyżej Karl Heinz Frieser, urodzony w 1949 roku niemiecki pułkownik, badacz historii i wybitny znawca blitzkriegu, termin ten jest pewnym nadużyciem.

Metoda blitzkriegu miała połączyć przełamanie frontalne, czyli formę natarcia, która poprzez uchwycenie obiektów w głębi narusza spoistość obrony przeciwnika, z manewrowym oskrzydleniem go i zamknięciem jego sił w okrążeniu.

Koncepcja blitzkriegu zakładała dokonanie jak najszerszego okrążenia, w którym punktem wyjścia był punkt przełamania frontu.

Jeśli zestawimy proces planistyczny, faktyczne przygotowania oraz przebieg walk podczas kampanii polskiej 1939 roku z analizą koncepcji blitzkriegu, musimy odpowiedzieć na to pytanie przecząco.

Jeśli przyjąć za zwolennikami teorii strategii blitzkriegu, że taka forma istniała jako koncepcja, to kampania polska nie spełnia założeń w niej zawartych.

Po drugie, rzekoma strategia blitzkriegu w zakresie polityki wewnętrznej zakładała silną mobilizację społeczną.

Po trzecie, strategia blitzkriegu zakładała, na co zwraca uwagę Freezer, szybkie i szerokie zbrojenia.

Frieser w swym badaniu podstaw dotyczących rzekomej strategii blitzkriegu

Jeżeli istniałaby gospodarka blitzkriegu, trudno byłoby wytłumaczyć fakt, że jedynie 5% kontyngentu stali przeznaczono na wozy pancerne.

Zdaniem zwolenników teorii strategii blitzkriegu miały stanowić główny oręż jej realizacji.