Mentionsy

Przecież nie kto inny jak profesor Ewa Łętowska wspominała z czasów kiedy orzekała w sądzie administracyjnym jak tam na kanwie jakiegoś typu spraw karno-skarbowych

To muszę zrobić dygresję malutką, dlatego że jeden z najlepszych dla podatników wyroków w sprawie celnej, pewnie stąd pani profesor zna te sprawy celne,

Mąż pani profesor Łętowskiej wydał bardzo mądre rozstrzygnięcie, ale ono niestety się nie przyjęło w orzecznictwie.

A OFE, dlaczego przypisuje jakąś taką wagę OFE?

OFE były ważnym elementem tego dlaczego.

klasy wielkomiejskiej, głosujące na Platformę, bardzo tę OFE lubiła.

Miały, dla OFE.

Dla OFE miały duży sens, ale miały też sens dla rządu Buska, bo pozwoliły wyksięgować część długu i mu się deficyt zmniejszył.

Dziura Bałca wzięła się właśnie stąd, że rząd Buska musiał przygotować budżet, w którym refinansował ZUS-owi to, co ZUS wypłacił do OFE i nagle zrobiło się słynne 90 miliardów.

Sensu nie miały te OFE o tyle, że tam bardzo niewielka część składki była alokowana i tak.

Natomiast oczywiście OFE, jakby tutaj ten kapitałowy model był dosyć w dużej mierze fikcyjny.

To nie było tak, że on pieniądze zabrał z OFE.

Pieniędzy w OFE dawno nie było, bo OFE za te pieniądze to dostały z ZUS-u, kupiły te obligacje, które państwo oddało po tym ZUS-owi.

Znowu to nieprawda, bo my w Centrum Adama Smitha od samego początku mówiliśmy, że te OFE to jest bezsens i że zdecydowanie lepszy niż ZUS.

To zwolennicy OFE tak mówili.

Okej, ale właśnie ludzie, którzy widzieli potem, dostawali z OFE ładne blankieciki, że teraz tyle masz, tam zainwestowaliśmy, urosło ci.

Po pierwsze mieli namacalne poczucie, że coś tam jest, jakieś pieniądze z OFE.

I dostawali te kwitki z OFE, cieszyli się, że pieniądze mają, jeszcze mieli poczucie, że te pieniądze są ich.

Powstało w nich takie przekonanie, kampanie społeczne wokół reformy OFE też wywołały to przekonanie, to są twoje pieniądze, tam będą dziedziczne i tak dalej.

Ale pan już jest profesorem, więc pan ma nawyk przerywania, a ja mam nawyk nie przerywania.

Ja jako profesor stałem się jeszcze bardziej liberalny, niż byłem jako adiunkt.