Mentionsy

Przez wiele lat o prawdę, o rzeczywistych sprawcach zbrodni dokonanej na polskich oficerach w kwietniu 1940 roku upominał się Józef Czapski, publikując książki, artykuły, zeznając przed Komisją Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki, tzw.

O tym wszystkim opowiada ekspozycja w Pabilonie Józefa Czapskiego w Krakowie, którą odwiedziła Dorota Gacek.

Zaczynamy jednak od nagrania archiwalnego samego Józefa Czapskiego.

Jesteśmy w pawilonie Józefa Czapskiego w tej części ekspozycji, która opowiada o Katyniu, o wymordowaniu polskich oficerów na rozkaz Stalina z 5 marca 1940 roku, a także o tym, jak Józef Czapski już po wojnie walczył o prawdę, o zbrodni katyńskiej.

Tu w tle słyszymy głos samego Józefa Czapskiego, który właśnie opowiada o tym.

Jest prezentowany w tej sali film z opowieścią Józefa Czapskiego.

Natomiast faktycznie Józef Czapski dowiedział się o tym niemalże pod koniec życia, że został wraz z grupą około 70 jego towarzyszy niejako wypisany z tego obozu.

Tutaj mamy w sali następnej tekst listu, który Józef Czapski wysłał do Natalii Siergiejew-Lebiediewej.

Tu mamy autoportret Józefa Czapskiego, styczeń 1941 rok, z Gryjazowca.

Generał Anders zleca Józefowi Czapskiemu misję poszukiwania tych oficerów, którzy nie trafili do formującej się Armii Andersa.

Józef Czapski miał te nadzieje, aczkolwiek w przypisie po latach do książki na nieludzkiej ziemi pisze W miarę pisania nie słabła we mnie, ale narastała świadomość tragicznej przeciwstawności Polski i Rosji, naszych koncepcji, naszych dróg historycznych.

Dla Józefa Czapskiego to bycie strażnikiem prawdy o Katyniu.

I gdy ta wiadomość przyszła, Józef Czapski właśnie pomilczał.

Jesteśmy w pawilonie Józefa Czapskiego w Krakowie, w bibliotece, gdzie są cztery bardzo ważne tomy dokumentów związanych ze zbrodnią katyńską.

Więc wraz z innymi książkami o Józefie Czapskim, wokół Józefa Czapskiego, a intencją memoriału właśnie było to, żeby dostało to miejsce związane i poświęcone Józefowi Czapskiemu.