Mentionsy

Powodem naszego spotkania jest tom korespondencji pana i Gustawa Herlinga-Grudzińskiego,

Obejmuje on listy z blisko dwóch dekad, odnoszące się także do rzeczywistych spotkań pana i Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, tych wcześniejszych w Neapolu, ale też tych późniejszych w Krakowie.

I w ogóle we Włoszech, a na początek naszej rozmowy chciałam się dowiedzieć co sprawiło, że jako młody wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego z pękiem listów polecających w ręku postanowił pan odwiedzić Gustawa Herlinga-Grudzińskiego.

Pojawiło się prosecco, kawa, ale wiecie państwo, ci, którzy znają Herlinga-Grudzińskiego dzieła i troszkę znają mnie, to wiedzą, że spotkały się dwa charaktery całkowicie różne.

Czy ma pan swoje ulubione literackie pióra Herlinga-Grudzińskiego opisy Neapolu?

W tej książce pojawia się taki pana opis, kiedy przyprowadził pan Herlinga-Grudzińskiego do studentów i potem nie mógł tej procedury powtórzyć, bo to nie było mile na uniwersytecie na Apolu widzianym.

Ale myślę, że ta książka jest nie tylko świadectwem przyjaźni, nie tylko świadectwem jakichś osobistych przeżyć Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, ale też w jakiś sposób tamtej rzeczywistości, obrazu tamtego społeczeństwa i też tych trudnych czasami do wyobrażenia przemian, które zaszły.

Gustawa Herlinga-Grudzińskiego właśnie wyrosły z tego archiwum zachowanej korespondencji, zachowanych dokumentów.

Myślę, że to ważne, że ten prywatny obraz Herlinga-Grudzińskiego także ujrzał światło dzienne.

Zresztą zamawiali później też różne rzeczy, potem już powolutku było można wymieniać przynajmniej nazwisko Herlinga-Grudzińskiego.

Wszystkich państwa namawiam do czytania opowiadań Herlinga-Grudzińskiego.