Mentionsy

Ale dla Kentridge'a zawsze najważniejszy był rysunek.

Natomiast obecnie doczekaliśmy się pierwszej wystawy muzealnej Kentridge'a w Polsce.

Pani Monika jest kuratorką tej wystawy Williama Kentridge'a, a także drugiej wystawy, która trwa równolegle, to jest wystawa Rośliny i Ludzie ukraińskiej artystki Aleftiny Kakidze.

To są oczywiście takie banalne sceny, ale wnoszące bardzo dużo ciepła i pokazujące też coś, co jest bardzo ważne dla Kentridge'a.

I tak jak pani wspomniała, Sidney i Felicia Kentridge, czyli rodzice Kentridge'a, byli czołowymi w ogóle prawnikami w tym kraju, broniącymi między innymi Nelsona Mandela, Desmonda Tutu, Alberta Lutuli, czyli trzech noblistów, późniejszych reprezentował ojciec Kentridge'a.

To też jest ciekawe u Kentridge'a, że on...

Z Feliksem właściwie łączymy postać Kentridge'a.

I ta pozycja Kentridge'a, właśnie kogoś, kto cały czas podważa swoją pozycję jako białego artysty z Afryki,

Właśnie z tej postawy etycznej Kentridge'a, ale też autentyczności zadawania tych pytań.

No i właśnie aż po dziś dzień wszystkie ścieżki dźwiękowe dla Kentridge'a komponuje Philip Miller.

I praca Kentridge'a oczywiście powstała wobec jego pracy reżyserskiej przy operze NOS, operze Szostakowicza.

Dożywotnie entuzjazm to jest film, w którym występuje taka figura stylistyczna, która jest bardzo znana z filmów Kentridge'a.

Mamy też fragmenty Dżigiewiertowa, który był takim bardzo ważnym dla Kentridge'a artystą.

On używa takiego sposobu, że są tam dwie sylwetki Kentridge'a rozmawiające ze sobą, ubrane identycznie.

Tak, mamy ten kolaż, tą kakofonię tych dźwięków, tych obrazów w bardzo różnych technikach wykonanych, ale one wszystkie mówią właśnie o tej utopii społecznej, która jest zawsze, zdaniem Kentridge'a, niebezpieczna.

Instalacja Kentridge'a pojawia się w kontekście drugiej wystawy ukraińskiej artystki Aleftiny Kahidze.

Proszę powiedzieć, na czym polega ten dialog między tą dwójką artystów i właściwie dlaczego właśnie postanowiła Pani tą instalację Kentridge'a właśnie teraz, w tym momencie historycznym przywołać?

I przypomniałam sobie właśnie widzianą kiedyś w 2015 roku tą instalację Kentridge'a widzianą na Biennale w Kijowie.

Kentridge'a i Aleftynę łączy wiele rzeczy.

I bardzo często jest w podobnym dystansie jak dystans Kentridge'a.

Także obecnie nie tylko mogą Państwo zobaczyć na pierwszej wystawie Kentridge'a jego prace, ale także zobaczyć go w nowym kontekście takim z perspektywy naszego regionu, z perspektywy wojny, która dzieje się za naszą granicą.