Mentionsy
Goście Dwójki
Goście Dwójki
09.06.2026 14:30

Spektakl "Anioł Zagłady" w Teatrze Dramatycznym

Przygotowywany w Teatrze Dramatycznym w Warszawie "Anioł Zagłady" to adaptacja słynnej czarnej komedii - filmu Luisa Buñuela z 1962 roku pod tym samym tytułem. - Zadajemy bardzo dużo pytań. Czyja to jest odpowiedzialność, że ten świat tak wygląda? Dlaczego elita, ludzie, którzy mają władzę, mają możliwości, nie zaprowadzają porządku na tym świecie? I ja z mojej perspektywy, i tak to przeprowadzam przez Lucíę, którą gram, obwiniam o to elity - wyznała Anita Sokołowska w audycji Wybieram Dwójkę.

Buñuela Anita Sokołowska Krzysztof Szczepaniak Datę Tawadze Daśkiem Kwiatkowskim Dwójki Gosia Baczyńska Gruzińskiego Krzysiu Luisa Buñuela Nika Pasuri UST WST Buñuel Daśku Kwiatkowskim

Rozdziały (9)

1. Witamy gościa

Witamy aktorów Teatru Dramatycznego w Warszawie, Anita Sokołowską i Krzysztof Szczepaniak.

2. Opis spektaklu

Rozmowa o Anielu Zagłady, inspirowanym filmem Buñuela, reżyserii Daty Tawadze.

3. Analiza tekstu

Krzysztof Szczepaniak opisuje tekst spektaklu, jego strukturę i tematykę.

4. Konwenans i degradacja

Krzysztof Szczepaniak rozwija temat konwenansu i jego degradacji w spektaklu.

5. Polityka i spektakl

Anita Sokołowska omawia polityczny wymiar spektaklu i jego kontekst.

6. Komedia i absurd

Anita Sokołowska opisuje styl komediowy i absurdy w spektaklu.

7. Psychodelia i muzyka

Rozmowa o psychodelicznej muzyce i scenografii w spektaklu.

8. Rola aktorów

Anita Sokołowska i Krzysztof Szczepaniak opowiadają o swojej roli w spektakulu.

9. Premiera i wejściówki

Anita Sokołowska i Krzysztof Szczepaniak omawiają premię spektaklu i dostępność biletek.

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 8 wyników dla "Buñuel"

Jest inspirowany filmem Luisa Buñuela z 1962 roku.

Temat zdaje się bardzo aktualny, bo Buñuel wypunktowuje czy tak napiętnowuje puste konwenanse społeczne, trochę się naśpiewa z takich przywilejów klasy wyższej, z burżuazji, ale coś mi mówi, że gruziński reżyser jest dużo bardziej dosadny w tych narzędziach, których używa.

Przez Datę Tawadze, czyli naszego reżysera, był scenariusz Buñuela.

Ale oczywiście też temat, który jest poruszany w naszym spektaklu, bardzo mocno konweniuje z tym, o czym opowiadał Buñuel w swoim filmie.

No elity dobrze nie kończą u Buñuela.

Takiego konwenansu, takiej bezpiecznego jakby, takiej powłoki kultury, smoltoków, grzeczności, takiej posypki, tym bardziej można z tego pokazać degradację tego wszystkiego, bo cały czas tam u Buñuela i też właśnie w związku z tym u Daty jest takie gnicie od środka, więc my cały czas bawimy się w to.

Buñuel, wspomnieliśmy o tym, że swój film kręcił na początku lat 60. i to była wyraźna zapowiedź tego, co nadchodziło, czyli rewolucji także seksualnej, społecznej, jakiejś próby obalenia istniejących zasad.

A próby rozpoczęliście od wspólnego seansu Buñuela, czy wręcz przeciwnie?

Ostatnie odcinki