Mentionsy

Michał Boim, Polak, który przez wiele lat mieszkał w Chinach, żył na dworze cesarza Yongli, ostatniego takiego oficjalnego cesarza dynastii Ming.

No i właściwie życiorys Michała Boima to jest gotowy scenariusz filmu przygodowego, prawda?

No o Boimie powstało kilka książek, film jeszcze nie powstał, ale to jest taka historia, która by się o to prosiła, bo Boim wyjeżdża do Chin jako misjonarz i trafia w środek straszliwej zupełnie sytuacji politycznej wtedy w Chinach, no bo ta właśnie wspomniana dynastia Ming, to jest właściwie jej ostatni okres panowania.

A boim dociera do Chiny w takim momencie, kiedy ta wojna jest już właściwie dla Mingów przegrana.

Jezuici niektórzy stoją po stronie nowej dynastii założonej przez Mandżurów, natomiast Boim broniąc trochę tej straconej sprawy dynastii Ming, służy właśnie na dworze Mingów razem z innymi jezuitami i dostaje taką specjalną misję, żeby spróbować przekonać kogokolwiek w Europie, żeby udzielić wsparcia, najlepiej militarnego.

Boim chciał do Europy wrócić, żeby takie wsparcie uzyskać, natomiast w Macau, które wówczas było portugalską faktorią handlową, Portugalczycy bojąc się trochę, że Portugalia zostanie wciągnięta w tę wojnę, nie udzielili mu poparcia i nie pozwolili mu wsiąść na statek, w związku z czym Boim

Natomiast Boim też poniekąd, żeby tę swoją własną misję jakoś tam rozpropagować, zebrał swoją wiedzę botaniczną i zoologiczną, skompilował traktat, który znamy do dzisiaj pod tytułem Flora Sinensis, czyli Flora Chińska, choć obejmuję też zwierzęta.

Boim tutaj działał rzeczywiście jako ambasador poniekąd dworu, dworu mingowskiego, tych południowych mingów przegrywających, więc czuł się w obowiązku powiadomić cesarza, który wtedy już znajdował się poza Chinami, najpewniej gdzieś w Mianmie dzisiejszej.

Tam już Boim nie dotarł, starał się to zrobić i zmarł gdzieś po drodze w 59 roku, 1659 roku, gdzie dokładnie nie wiemy.

Warto pamiętać o tej postaci, fascynującej postaci Michał Boim.

Boim rzeczywiście jest taką postacią fundacyjną dla tej takiej wiedzy botaniczno-zoologicznej w Europie w tamtym czasie.

Czasami się o nim mówi troszkę jako właśnie o ambasadorze Polski w Chinach, chociaż sądzę, że jest to trochę na wyrost, głównie dlatego, że to, co Boim tak naprawdę reprezentował w Chinach, to jest oczywiście zakon jezuitów.

No tak, bo ta Europa siedemnastowieczna odczerpała garściami z tych informacji, które przywiozł Boim w pismach i traktatach, o których pan wspominał.

Ale problem polega na tym, z tym opisem Boima tego zwierzęcia, że ilustracja kompletnie się nie zgadza z tym, żeby to była wiewiórka.

Tam to zwierzę jest przedstawione jak goni żółwia, który swoją drogą też jest interesujący, bo Boim twierdzi, że ten żółw jest w stanie latać.