Mentionsy

W studiu jest już ze mną Jowita Maksymowicz-Hamann, tłumaczka z języka angielskiego i autorka przekładu książki Notatki dla Johna, Joan Didion.

Za chwilę o jego specyfice porozmawiamy, ale najpierw chciałabym zapytać o Pani doświadczenia z tłumaczeniem książek Joan Didion, bo miała Pani

Didion jest bardzo trudną autorką do tłumaczenia.

Bo Didion była przecież też dziennikarką, reporterką.

Ja zaczęłam od tego pytania, bo dziś rozmawiamy o wyjątkowym tekście także dla całego dorobku pisarskiego Joan Didion.

Tak, to jest ciekawa historia, trochę kontrowersyjna z tego, co wiem, ponieważ one zostały znalezione rzeczywiście w dokumentach Didion po jej śmierci w takim, nie stosie, w takim, miała taki ładny pojemnik, w którym miała dużo teczek z poszczególnymi dokumentami do różnych tematów i tam właśnie znaleziono te notatki.

O Jonie Danie, który również był zresztą pisarzem, wieloletnim towarzyszem życia Joan Didion.

Bo o ile te teksty dziennikarskie Didion są wyzwaniem ze względu właśnie na tę drobiazgowość faktów, szczegółowość, konieczność badania dokładnie, co miała na myśli, do czego się odnosiła w różnych, licznych swoich skojarzeniach,

Chociaż ten rytm zdań Didion jest podobny, jej styl pisania siłą rzeczy jest podobny, ale tutaj mamy na przykład dużo krótsze zdania, dużo więcej powtórzeń, które momentami przysparzały mi kłopotu, bo tam się na przykład często powtarza, on powiedział, że ona powiedziała, że on powiedział i jakoś to trzeba ograć w polskim tłumaczeniu, gdzie to jest dużo bardziej takie drażniące ucho nawet niż po angielsku.

Czego dowiadujemy się o Didion artystce dzięki tej książce?

A jak ta książka, przypomnę, Notatki dla Johna, książka, która właśnie ukazała się w Polsce, wpisuje się w dorobek pisarski Didion?

Co o Didion pisarce już wiemy?

No i w tym sensie to nie jest tekst autonomiczny, to znaczy na pewno nie jest to tekst, od którego ktoś nie znający twórczości Didion powinien rozpoczynać, prawda?

Myślę, że to nie zostanie rozstrzygnięte, bo Didion nie żyje i nigdy nam nie powie, czy chciała, żeby to kiedyś trafiło do ludzi, czy nie.

Tak jak powiedziałam na początku, wydaje mi się, że Didion musiała mieć świadomość, że jeżeli zostawi te notatki wydrukowane, to one zostaną przeczytane.

Oczywiście pani do twórczości Joan Didion musi mieć podejście profesjonalne, to znaczy

Polecamy państwu książki Joan Didion.