Mentionsy

Festiwalu, który trwa w siedmiu miastach Polski, więc nie tylko Warszawa, ale może zacznijmy od tego, skąd w ogóle pomysł na dokument o Andrzeju Munku?

Jak wygląda ta konfrontacja właśnie Andrzeja Munka jako reżysera tych filmów, a teraz z perspektywy, kiedy prawie 4 lata powstawał ten film, więc masa pracy takiej w archiwach wyszukiwania, coraz więcej dowiadywałeś się o Andrzeju Munku.

Oczywiście znacznie więcej wiem o Munku i stał mi się on też w szczególny sposób bliski po prostu.

Tak i to wydaje mi się cenne, ta wiedza o Munku.

Tej wiedzy nie miałem wcześniej, ale ona staje się jeszcze bardziej pełna, ta postać, gdy słuchamy tego, co mówi o Munku Krzysztof Zanussi w filmie.

Zresztą za sprawą mojego teścia Andrzeja Koły, który kiedy usłyszał, że ja przymierzam się do pisania scenariusza o Munku i powiedziałem, że nie ma materiałów, zadzwonił do mnie.

Tego najbardziej będę chciał szukać, bo wydawało mi się, że sam niewiele wiem o Munku, jaki on był.

To, co też niesamowite jest w tym filmie, to tak ci się udało wpleść w tą opowieść, że ci, którzy jeszcze żyją, a ci, którzy nie żyją, to się tak przeplata, że mamy taki obraz właściwie, jakby te wszystkie osoby, które opowiadają o Andrzeju Munku, one cały czas były z nami.

Że właściwie widzimy Andrzeja Wajdę, opowiadającego o Andrzeju Munku, chociaż go nie widzimy, tylko słyszymy jego głos.