Mentionsy

Spotykamy się, ponieważ lada chwila na deskach Teatru Żydowskiego odbędzie się premiera Skowytu Allana Ginsberga.

też do mojej adaptacji Skowytu, ponieważ operujemy nie tylko tekstem poematu, a także adaptacją, którą napisałem wokół niego, która może jeszcze bardziej podkreśla niektóre z tych tematów, co do których trigger warningi się odnoszą.

I fakt faktem ta struktura w poemacie Skowytu nie rozkłada się równolegle, to znaczy ta pierwsza część jest znacznie bardziej pojemna, znacznie bardziej rozbudowana od pozostałych.

To znaczy z jednej strony zasysamy naszego odbiorcę jakimiś przestrzeniami, które się odnoszą właśnie do tej, do skowytu, do poematu skowyt, do przestrzeni no też jakby nie było narkotykowej, jakiejś tam wizyjnej, ale też reaktywnej.

Tutaj w wypadku Skowytu przede wszystkim mamy do czynienia z tekstem pisanym wierszem białym, prozą.

No właśnie, uprzedza pan poniekąd moje kolejne pytanie o rozpisanie Skowytu na sześć głosów, tak?

Natomiast przy rozpisywaniu już Skowytu pod aktorów, po pierwsze podział jasny na postaci, to znaczy jaki przebieg ma dana postać, co chce osiągnąć tą postacią, w jakiej ona pozostaje relacji z innymi.

Po drugie podzielenie samego Skowytu na segmenty, tak żeby były bardziej przyswajalne, żeby dało się je zjeść, jednak żeby... Żeby dało się coś wynieść z tego, jakieś zrozumienie.