Mentionsy

Znaczy, powiedzmy może najpierw, że pomiędzy sierpniem 80 roku a przejściem Aleksandra Kwaśniewskiego na stanowisko redaktora naczelnego Tygodnika Studenckiego ITD, to jest listopad 81.

No i z tego względu stanowisko redaktora naczelnego ITD, poza tym, że jest oczywistym awansem, to jest też takim dobrym azylem, gdzie można

Trzeba pamiętać, że w ogóle ITD też na początku było zawieszone i nawet był taki okres, kiedy wydawało się, że zostanie jednak zamknięte w ogóle.

Negocjują kwestię otwarcia na nowo ITD z bardzo ważnym, wpływowym działaczem partyjnym, kojarzonym raczej z betonem PZPR, czyli Stefanem Olszowskim.

Nie było, ale jak mówię, ITD było.

Przytaczam na przykład relację Lidii Ostałowskiej, nieżyjącej już dziennikarki, reporterki Gazety Wyborczej w latach 80. związanej z opozycją przed stanem wojennym, piszącej w ITD dość odważne reportaże.

Część dziennikarzy ITD, zresztą tak jak w wielu innych gazetach, była zdecydowana pójść w cudzysłowie na konfrontację w tym sensie, że na przykład nie próbować wypowiadać się w taki sposób przed komisją, aby zyskać jakąś szansę na pozostanie, tylko jednak traktowano to jako pewną manifestację polityczną.

Natomiast Kwaśniewski jednak wyraźnie opowiada się bez entuzjazmu, jak sądzę, ale jednak po stronie władzy i próbuje przez kolejne lata najpierw w ITD, a później w Sztandarze Młodych, gdzie to jest ewidentny awans, bo Sztandar Młodych jako dziennik jest ważniejszy z punktu widzenia władzy od

Znaczy ja mam wrażenie, że linia ITD za Kwaśniewskiego i już też trochę wcześniej, jeszcze przed nim, ale za jego czasów to się wyostrzyło.

Można powiedzieć, że ITD to jest pismo, którego linią jest obrona interesów klasowych studentów i absolwentów z dyplomami.

To jest za sprawą zresztą zainteresowań zastępcy Kwaśniewskiego w ITD, a potem w sztandarze, redaktora naczelnego, czyli Waldemara Siwińskiego.

Generał Jaruzelski, można powiedzieć, troszeczkę wywołał do tablicy, ale w pozytywnym bardzo kontekście Kwaśniewskiego jako jeszcze redaktora naczelnego ITD.